İnstagram Sözleri

Beni üzdüğün gecenin sabahında bile sana koşup omzunda ağlamak istiyorum, bu kadar sevecek ne vardı.

Benim gerçekten canım yandı. Ve tekrar canımın yanmaması için gerçekten uğraşıyorum.

Ama olmuyor değil mi? Bir şeyi ne kadar istersen, o kadar olmuyor.

En güçlü iki savaşçı; sabır ve zamandır.

Kaç gece yalnız başıma ağlamışlığım var benim. Kendi kendime teselli etmelerim. Ne acı.

Bana diken gibi batarken başkasına çiçek açışını da unutmam artık.

Uzak kalacağım diyorum, dayanamıyorum. Uzak kalamamak, bağımlı olmak. Üzücü şeyler bunlar.

Az insan, çok huzur.

Koşarken değil, düşerken yanımda olanlar, dostumdur.

Zayıf noktamı bilen kim varsa istisnasız oradan vurmaya çalıştı ama şöyle de bir şey var benim yüzleştiğim yarayla beni kanatamazsın.

Annemi de çok üzdüler, ama ertesi gün kalkıp kahvaltı hazırladı.

Ben onu, sonu böyle bitsin diye sevmemiştim.

İnsanın öğrenmesi gereken ilk dil; tatlı dildir.

Nasıl koydum ama seni insan yerine?

Vefa, çok ağır yüktür. Her insan taşıyamaz.

Bir kız yeter ki hoşlansın, o adamın dedesinin kayıp kayınçosuna kadar her şeyini bulup öğrenir.

Gitmem diyenlerden öğrendik, yalnız kalmayı.

Önemli değil. Üzülmedim. Acıdı biraz. Öldüm biraz. O kadar.

İlk başta herkes iyidir. İnsanların ilk söylediklerine değil, son yaptıklarına bakacaksın.

Başına gelebilecek en güzel şey belki de çoktan gelmiştir. İyi düşün!

Biraz seni özledim. Biraz sohbetini. Biraz sesini.

Soğuk biri değilim. Gereksiz samimiyeti sevmiyorum.

Elimde olsa saklamaz mıyım seni, kaburgalarımın içinde.

Biraz kalbimiz kırık, ama iyiyiz.

Belki de hayat yanlış anlayınca güzeldi.

Ve itiraf etmeliyim, seni çok seviyorum. Herhangi bir neden duymadan, bir şeye bağlı kalmadan. Sırf sensin diye.

Yeniden olamaz bazı şeyler, o duygularla vedalaştık.

Kıskancım ben eğer benimsen diğerleri olmayacak. O kadar.

Bazen en iyi seçim, vazgeçmektir.

Sizi sevmiş, size inanmış ve güvenmiş birini hayal kırıklığına uğratmayın.

Hayata başlarken single player mi seçtik. Bu nasıl bir yalnızlıktır lan?

Bütün kadınlar melektir aslında. Sadece kanatları kırıldığında süpürgelerine binerler. Hepsi bu.

Dorudur, İstanbul şiir yazdırır, Ankara ise roman. Aşk ise çay demlettirir.

İplerdeki düğümler bir şekilde çözülür. Asıl mesele boğazındakiler. La Edri

Boş vermem gereken şeyleri gereğinden fazla umursayarak mutsuz olmak gibi bir huyum var.

İntikam almayı sevmem ama ödeşmek adettendir.

Sen yeter ki çocukluk yap, gönlümde salıncağın hazır.

Yarından bir şeyler beklemekle geçiyor ömrümüz.

Sevmeye korkar hale geldik ve bu sizin eseriniz.

Yanıltmasın seni masum bakışlar, bazılarını şeytan ayakta alkışlar.

Özlemin azı çoğu olmaz, ağırdır işte!

Bazen senin hiçbir şey yapmana gerek kalmaz; Allah senin intikamını sessizce alır.

Gökkuşağı tarafından dışlanmış siyah gibiyim.

En iyi ilişki biçimi; Arkadaşlığın bir üstü, sevgililiğin bir altı.

Aklı yarda olanın, gözü yerde olur.

Acıyorum sana, yemin ederim böyle bir sevginin içine ettiğin için acıyorum.

Üşüdüysen canımı yakabilirsin.

Seni iki şey anlatır. Hiçbir şeyin yokken gösterdiğin sabır, her şeyin varken sergilediğin tavır.

Bazen kimini tanıdığına pişman olursun, kimini de geç tanıdığına.

Bu yaralar; öpsen geçmeyecek, sarılsan daha çok acıyacak ve ben seni asla affetmeyeceğim.

Herkesleşiyorsun. Yapma ne olur.

İyi biriydim ben, sonra canımı yaktılar.

Görmeden seni isteyen gönlüm. Görünce nasıl dayansın. Mevlâna

Oturalım bir gecenin karşısına sarılmaya gerek yok. Geç karşıma neden ‘biz’ olamadık anlat.