İnstagram Hikaye Sözleri

Bir gel diyeni olmayınca şarkılara sığınıyor insan.

Bazen birini delice severken ki halini özlüyor insan.

Alıp başımı gitmek istiyorum bu şehirden, nereye olursa.

Ben sana liman olurum diyenin, denizinde boğuldum ben.

Bir gün beni aramanı bekliyorum ama öyle telefonla değil. Sevgimi, değerimi, kıymetimi, her şeyi.

Anlamını kaybedeni geri getirmeye çalışmayın, bırakın inceldiği yerden kopsun.

Alıştım artık, cümlesi çok umutsuz değil mi?

Anlamak isteyene sessizliğin bile yeter, Anlamak istemeyene bağırsan ne fayda!

Benimsin demek kadar samimi bir kelime daha yok.

Ne gemisi kaptan, bizim dünyamız battı!

Bazı insanlara merhamet etmek kendi mezarına toprak atmak gibi bir şey. Haddini, yerini, konuşmasını bilmeyenlere bunu yapmayacaksın.

Zamanı gelince her şey daha iyiye gittiğinde, şu an yanımda olmayanların elimi tutmasına izin vermeyeceğim.

Yüzüne bakarsam gülümserim deyip kafayı başka yöne çevirmek güzel bir küskünlük.

Ne zaman gülecek bu yüzümüz demeye kalmadan bir darbe daha yiyoruz hayattan.

Artık yazılacak bir şey kalmadı. İcraata döktükten sonra göğe bakalım.

Ağızda lokma varken konuşmak kolay, yüreğimde sen varken iken susmak ne zormuş be!

Vefa çok ağır yüktür. Her insan taşıyamaz.

Ne zor şey insanın hissettiklerini söyleyememesi, ne zor şey severken susmak. Bu ömür susmalar için fazla kısa değil mi?

Her insan hata yapar, sen yanlış yaptın.

Aferin sana kirpik! İşte şimdi gözüme girdin.

Aşkı gerçek olsaydı zaten bitmezdi, seven insanlar birbirlerini beklerdi.

Çok sevmeye değil, hep sevilmeye ihtiyacım var.

Ben artık ikinci bir şansı hak ettiğini düşünmüyorum.

Allah gönlüne göre versin, diye dua ettiklerinde hep seni düşünüp âmin dedim ben.

Bazı şeyleri gözlerle görmeye gerek yok; kalp gözüm yeterince görüyor.

Aklı yarda olanın, gözü yerde olurmuş.

O kapı kapandı diyorsun ama durmadan delikten bakıyorsun.

Bir insana kırdığını söylemek çok yorucu değil mi? Seni incitene ne olduğunu anlaması için çabalayan sensin.

Nerede olursan ol başını yastığa koyduğun zaman kaçınılması imkânsız şeylerle birlikte uyuyorsun.

Nerede ve nasıl yaşarsanız yaşayın, son bakışmada gördüğünüz o an, insanın beyninde bir tablo gibi hep asılı kalıyor.

Yaşın değil, yaşadıkların öğretir sana hayatı.

Yüreğimin anahtarını verdiğim insanlar tarafından zamanım yeterince çalındı. Artık tek bir anımı hak etmeyenleri kolaylıkla silebiliyorum.

Artık seni sevmeyişime üzülüyorum, seni severken bir başkaydım ben.

Bakma öyle suskun durduğuma, dağlarında sesi çıkmaz unutma!

Gözleri uzaklara dalan birisinin, yakınlarda olmayan bir hikayesi vardır.

Benimsin kadar samimi bir kelime daha yok.

Beni kötü biri olmak zorunda sen bıraktın, şimdi bunu yargılamak yaptığın en aşağılık şey.

Bazen ölüm olsaydı da ayrılık olmasaydı dersin.

Tabiatta da öyledir, güzelse zehirlidir.

Anne sevgisi hariç her şeyden şüphe ediyorum.

Bazı arkadaşlar kardeş kadar değerli.

Ben her şeyi tek başıma yaptıktan sonra bir yerlerden çıkıp dahil olmanıza hiç gerek yok. İş işten geçti.

Ne yaparsan yap değiştiremeyeceğin şeyler varmış hayatta. Böyle olması gerekiyormuş demek ki dedim. Pes etmek değildi benimki, kabul ettim.

Anlamak isteyen her türlü anlar, O yüzden boşa çaba harcamayın.

Bir insanı bunca zaman boşuna sevdiğini anlamış olmaktan daha büyük bir çöküş görmedi hiçbir imparatorluk.

Bana önemsizmişim gibi davrandığı her an uzaklaşıyorum.

Yaşadığım şeyler ne kadar güzel olursa olsun aklımdaki insan yanımda olmayınca yarım bile edemeyecek kadar eksik oluyorum.