İnstagram Mesajları

Seni görmezken bile bu kadar seviyorsa gönlüm. Görünce nasıl dayansın ki!

Ayrılıktan sonra, kalbini bir müddet ilişkiye kapatmak; yalnızlığı değil, asilliği gösterir.

Biraz seni özledim. Biraz sohbetini. Biraz sesini.

Bana düşman kim varsa hep zayıf noktamdan vurmaya çalıştı. Bilmedikleri insan yüzleştiği yaralarla kanatamazsınız.

Kalbimi kırdığın gecenin sabahında bile sana sarılıp ağlamak istiyorum. Bu kadar neden sever insan.

Kırılacak 206 tane kemiğiniz varken, aptalın biri gelir kalbinizi kırar.

Nasıl oluyor da insan, yaşamına onca güzellik katmış birini günün birinde bu kadar anlamsız bulabiliyor.

Soğuk biri değilim. Gereksiz samimiyeti sevmiyorum.

Herkesleşiyorsun. Yapma ne olur.

En yeni ilişki biçimi; arkadaşın 1 tık üstü, sevgilinin 1 tık altı.

Bana da yazıklar olsun; çağırsan yine geleceğim.

Bana dikenini gösterirken, başkalarına çiçek açışını hiçbir zaman unutmayacağım.

Ya farkıma vardığında, farkın kalmamış olursa?

Yalnız olmayı, gitmem diyenlerden öğrendik.

İnsan özledikçe durgunlaşır.

Yeniden olamaz bazı şeyler, o duygularla vedalaştık.

Ah benim sevdasında bencil ama yüreğinde sağlam sevdiğim. Aklıma gelişini seveyim. Ne güzel darmaduman ediyorsun beni.

Gitmem diyenlerden öğrendik, yalnız kalmayı.

Eğer hala yalnızsan, Allah seni birilerinden koruyor demektir.

Benden başkası olmayacak. Kıskancım ben, o kadar!

Özlüyorum, ölüyorum, bitiyorum ama geri istemiyorum. Bu nasıl bir his lan.

Bana senin olduğun şehir lazım.

Biraz muhabbetini, biraz sesini özledim. Ama en çok seni özledim.

Kalp herkeste var; yürek başka bir şey.

Yağ satardık, bal satardık; ne güzel yıllardı kimsenin kimseyi satmadığı.

Birinin hayatına öylece girip… Onlar için değerli bir hale gelip, sonra da çekip gidemezsin öylece.

Neden sancılar eksik olmaz, iyi insanların yüreğinden?

Artık yeni baştan olmaz. O duygularla çoktan vedalaştık.

Zayıf noktamı bilen kim varsa istisnasız oradan vurmaya çalıştı ama şöyle de bir şey var benim yüzleştiğim yarayla beni kanatamazsın.

Neden sancılar eksik olmaz, iyi insanların yüreğinden?

Aşkın her halini gördüm, artık ne hali varsa görsün.

Hayata karşı ilk küskünlüğümüz; yanımızda sandığımız kişileri, karşımızda görmemizle başlar.

Sevmeye korkar oldum. Teşekkürler, eserinle iftihar edebilirsin.

Sanki dünyamdaki bütün renkler kayboldu.

Nasıl koydum ama? Seni insan yerine.

Umursamam gereken şeylere gereğinden fazla değer verip üzülmek gibi huyum var.

Bazen tanıdığına bin pişman olursun. Anandan emdiğin süt burnundan gelir. Bazen birini geç tanıdığına pişman olursun.

Her dost dosdoğru dost olmuyor.

Bir zamanlar senin çirkinliklerin de güzeldi; şimdi güzelliklerin bile çirkin.

Ben, sonu böyle olsun diye sevmemiştim.

Aradığı zaman uyuyormuş gibi rol yaptıklarımız var. Bir de uyurken aradığında ‘uyumuyordum konuşabiliriz’ dediklerimiz.

Gülmüyorsun ki. Gülsen kapanacak yüreğimde açtığın yara.

Aslında soğuk birisi değilim. Yapmacık samimiyetleri sevmiyorum.

Bir kız hoşlandı mı, o adamın anneannesinden kayıp eniştesine kadar her şeyi öğrenir.

Senin şerefe kaldırdığın kadehi ben hep mutluluğa kaldırdım… Çünkü senin şerefe benim ise mutluluğa ihtiyacım var.

Aklına hiç gelir miydi, hiç aklıma gelemeyeceğin.