Çilekeş Sözler

Gece uyuyamayan insanların gündüze sığmayan acıları vardır.

Dönüp dolaşıp zurnanın zırt dediği yere geliyorum. Neyse bir zırt alayım sol kulağa.

Uyumak iyiydi çünkü bir nevi ölüm gibiydi uyku. Dünyayla irtibatı kesmekti, unutmaktı, rüyalara sığınmaktı.

Gecenin zifirisinde tozpembe hayallere dalmak aşkın en yalın hali olsa gerek.

Oysa ben; ”Ondan sana hayır gelmez” diyenlere inat sevmişim seni.

Biliyorum imkânsızdı ama ben mucizelere çok inanmıştım. Yazık.

Bir gün bir yerde tekrar karşılaşırsak eğer benimle yeniden tanış.

Hiç kimseye acınızı göstermeyin. Çünkü; ateşinize odun atacak kişi var.

Bazı insanlar söyleyeceği çok şey varken susar. Çünkü anlayanı yoktur. Bilir!

Gözlerim bir kuyu, dilim kördüğüm, bir görünmez alem olsa gördüğüm.

Hiçbir harfi sensiz bir cümleye kurban etmedim.

Ağlaya ağlaya geldiğin bu dünyada güle oynaya yaşayacağımı kim söyledi?

Sakın vazgeçme! Eğer sen vazgeçersen, hak etmeyen biri kazanacak.

Senin yüzün güzel olsa ne olur ki kalp kömür karası olduktan sonra.

Çilesi çekilmeyen şeyin aşkı olmaz. Aşk olmayınca, çile olmaz. Necip Fazıl Kısakürek

Elbet yaptığım her işin sebebi var kısmen doğru cismen yanlış pozisyondasın ismen hafızamda fakat listemde en son sıradasın.

Denize kıyısı var sanki yüreğimin hep serin hep rutubetli.

Var bir canımın acısı içime atıp içimden atamadığım.

Tamam sevdik acı çektik ağladık bitti. Nokta koymayı bileceksin.

Sen evimde güzel bir eş, ben yollarda çilekeş.

Anlatamıyorum ki ben derdimi, gözlerine bakıp konuşamıyorum ki.

İkimizi bir kefene saralar, bir kabirde sır olalım sevdiğim.

Suya yazıyorum artık yüreğimdekileri. Ne taşıyor ne de haddini aşıyor.

Yarı yolda bırakmışım. Nankör olma yarı yola kadar getiren benim.

Sen batan güneş, ben yollarda çilekeş.

Boş ver! Yaşa girsin. Çok düşünerek ya keyfini ya da keçileri kaçırırsın.

Sanki tüm hayatım boyunca yanlış melodiyle dans etmiş gibiyim.

Sen sen ol önce insan ol geri kalan her şey peşinden gelir zaten.

Geceleyin bir ses böler uykumu, İçim ürpermeyle dolar: Neredesin? Arıyorum yıllar var ki ben onu, aşığıyım beni çağıran bu sesin.

Kabullenmek kendi mezarına toprak atmak gibidir bazen.

Bilemezsin kim dost kim düşman. Bazen tuttuğun eldir seni arkadan vuran.

Uğrunda ölmedim! Uğrunda ölünecek sandığım biri için yaşadım hep.

Şurama batan diyor şair. Şurama batana özlem demeselerdi bıçak derdim.

Mesafe korkunç bir şeydir. Özlüyor mu unutuyor mu bilemezsin.

Beni çok çabuk unutmuş olabilirsin olsun. Bilirsin severim balıkları.

Tutacak bir el bulamazsak bizde elimizi cebimize sokar yürürüz. Sıkıntı yok.

Bir dosta ve sıcak bir ele ihtiyacın olduğunda diğer elini tut. Kimseden fayda yok bu devirde

Beni yıpratan hayatın kahpeliği değil, insanların sahteliği.

Sanki bir şeyleri unutamayacak kadar eskimiş içim!

Sustuğun hiçbir cümleden konuştuğun kadar pişman olmazsın.

Belki yağmura gerek kalmazdı insanlar bu kadar kirli olmasaydı.

Söylesene bıraktığın düşü şimdi kim büyütecek?

Düşme; düşünce sahili olmayan bir deniz olur dünya. Sığınacak bir liman bulamazsın.

Sen ağaç baltaya ne demiş bilir misin kardeş? Ben senin beni kestiğine değil, sapının benden olduğuna üzülüyorum!

Birini ne kadar çok seversen sev hayat onu senden o kadar uzaklaştırır.