Üzücü Sözler

Bırak gitsin dönerse senindir, dönmezse zaten hiç senin olmamıştır.

Başıma gelmez dediğim onca şeyi yaşadım da, kalbime değsin istediğim, elini bile uzatmadı!

Ben sadece yoldum. Ama sen beni hep kaybettin!

Her yatak tuzludur biraz, ya terin tadını tatmıştır ya da gözyaşlarının.

Aşk iki kişiyle oynanır, iyi olan kaybeder!

Acını içinde tut Allah bilsin, başkası bilirse acın büyür.

Beklemek yormaz da insanı; beklediğini başkasıyla görmek bitirir adamı.

Artık başka biri alacak yerimi. Ve biliyorum zamanla unutacaksın beni, ama son kez düşün sevebilir mi seni, benim sevdiğim gibi.

Yağmur ıslatmak için yağıyorsa aldırmıyorum eğer maksat beni ağlatmaksa, ben seni düşündüğüm her zaman ağlıyorum!

Hadi yalnızlığını idam et bakalım, son arzusunu yerine getirebilecek misin?

Yine başroldeyim ve yine maalesef üzgünü ben oynuyorum.

Sahip olduğum ama hep başkasınınmış gibi hissettiğim kalp sancımdın sen.

Peki, başka bir ekleyeceğin var mı bay ‘hüzün’? Az sonra yatacağım ben.

Bir kar tanesi kadar beyaz ol ama onun kadar soğuk olma bir tanem.

Ben pişmanım hayat sorguya çekme, dilersen infaz et kar etmez dilime, sözlerim ağırdır dokunur kalbe, şu suskun ağzımı açtırma benim.

Ne acayip bir haldeyiz, suçlu suçsuzu yargılar. Nice baştan kan akarken, sağlam kafada sargılar.

Ay değil mevsim değil bir ömür geçti sensiz, keşke böyle sevmeseydim ağlıyorum çaresiz.

Öyle yoruluyorum ki bazen hayattan. Kapayınca gözlerimi, bir daha açasım gelmiyor inan.

Dünyadaki en üzücü şey; bir zamanlar birbirinin her şeyini bilen iki insanın tamamen yabancıymış gibi davranmasıdır.

Gidişini ayık bir şekilde izledim, gelişini sarhoş bir şekilde bekledim.

Bazen keşke tanışmamış olsaydık diyorum çünkü tanışmasaydık, geceleri dünyada senin gibi biri olduğunu bilmeden uyuyabilirdim.

Bıraktığında sana acı verecek kadar hiçbir şeyi sahiplenme.

Hatırlamaktan korktuğum tüm anılarımı çöpe attım var mı daha iyisi.

Bir mutluluk fotoğrafı bile çektirmedi bu hayat. Kaybolmuş bir anahtar kadar sahipsizim anne.

İnanıyorsan savunduklarına, arkasında duracaksın. Gerek yol cellada, çıkarıldığında darağacına tabureye sen vuracaksın.

Hak yerini bulur, helal edilmemiş hak zaten haram olur. Beddua etmem. İçimden geçen her ah elbet sahibini bulur.

Aşk, karın doyurmaz biliyorum. Kimse bilmez ki; karnımı değil, kalbimi doyurmak için yazıyorum.

Bazı insanlar söyleyeceği çok şey varken susar. Çünkü anlayanı yoktur, bilir.

Güvenme bana! Yüzüne güler, arkandan ağlarım.

Ben sensiz cennette yaşamaktansa seninle cehennemde yanmak isterim.

Hayat yalnızlıksa ve sen yoksan neden yaşayayım ki.

Çoğu zaman sen kör olursun sevginden, O ise nankör!

Ben yoruldum hayat gelme üstüme, diz çöktüm dünyanın namert yüzüne, gözümden gönlümden düşen düşene, bu öksüz başıma gözdağı verme.

Dünyaya gelirken sanki senet imzalamışım. Ne kadar dert keder varsa imzamı basmışım!

İnsanların umudunu kırma belki de tek sahip olduğu şey odur.

Gönül kapısı herkese açılır mı, iki laf eden adam sayılır mı? Bakma insanoğlunun uyruğuna, tanıyamazsın basmadıkça kuyruğuna!

Gönülde şimdilik keder var ey neşe! Şimdi gelme, bir yerde misafir üstüne misafir olmaz!

Dilerim ki mutlu ol sevgilim. Ben olmasam bile hayat gülsün sana. Günahım boynunda, ağlayan bir çift göz bıraktın arkanda.

Bazen gözlerden yaş akmaz kalp ağlar sessizce.

En son ölen umuttur, umudunu kaybetme ve hep gül, üzülmeler senden uzak olsun, yüzünde hep gülücükler olsun.

Birini özlemek yetmiyormuş, birini sevmek yetmiyormuş. Ben aşkı yanlış anlamışım.

Üzülme ey yar sana gülmek yakışır. Sen üzülür ağlarsan en çok bana koyar. Dökme o yaşlarını, kaldır kafanı ve bak umuda doğru.

Öyle ağırım ki kendime, sen benden gittin gideli. Tenim küs olmuş tenime, sen benden gittin gideli. Öyle bıkmışım ki kendimden, kurudum düştüm dalımdan, sanki ruhum çıktı canımdan, sen benden gittin gideli.

Seni aklıma getirecek birçok şarkı varken, yanıma getirecek hiçbir şey yok.

Hayatın en hüzünlü anı, mevsimine kapıldığın kişinin bahçesinde açabilecek bir çiçek olmadığını anladığın andır.