Üstüme Gelmeyin İle İlgili Sözler
Neden sevgililer günü var da yalnızlar günü yok? Biz daha kalabalığız.
Ve öyle bir konuş ki bir şehir gibi mesela İstanbul gibi, de ki ölümüne kadar seveceğim seni.
Önce sevdiğin terk eder seni ardından uykun. Sonra ne sevdiğin gelir ne uykun!
Ne ettik, ne gördük şu fani dünyada kötülükten gayri?
Derdim yüreğimde, eller ne bilsin. Aşık Veysel
Gözlerinde hayat bulur gözlerim hep seninle olmak ister kalbim.
Er bir yaranın merhemi bulunur! Dertler çeke çeke kader unutulur!
Gelmeyin artık üstüme! Beni benimle bırakın.
Ecelle sözlü kaderle nişanlıyız! Tesadüfen doğduk ama yaşamak zorundayız!
Sevenler değer bilseydi eğer bu dünya cennet olurdu güzelim.
Siyahın en derin karanlıklarına kapattın beni elime bir acılı kalp verdin terk ettin yaşamayı aldın elimden hayatın güzelliklerini aldın kötülükleriyle bıraktın beni.
İnsan bir kere birine geç kalır ve bir daha hiç kimse için acele etmez.
Kurşun kalemin yazdığını silince bile izi kalıyor beyaz kâğıtta.
Birini unutmak zorundaysanız bunu sindire sindire yapın çünkü aklın zamansız öldürdükleri yürekte amansız dirilir.
Üstüme gelme hayat! Daha neyi alacaksın? Ne kırılacak bir hayal, ne de kurulacak bir hayat bıraktın bende.
Gözyaşların birikir bir gün sel olur. Tüm yolların sonu çıkmaz değil mi hayaller arzular anlamsızca yıkılır araya ayrılık koyan kader değil mi?
İnsanların arkasından konuşabilen üç kuruşluk insanlara bir tek sözüm var; bozuk para daima ses çıkarır.
Seni seviyorum diyenin aşkından şüphe et. Çünkü aşk sensiz ve dilsizdir.
Sebepsiz gidişlerin mahkumuyken firari yüreğim vuslatın sonu kavuşmaksa eğer her anına eyvallah. Sevgilim.
Dedim ya güzelim kaybolmuşum hayalle gerçeğin arasında. Sen misin yoksa sevgin mi anlamadım çünkü sen gayet rahat, dertsiz, tasasız uyuyorsun. Yüklemişsin derdini tasanı.
Çok uzaktasın beni duymazsın unuttun belki de hatırlamazsın hani derdin ya sen bir tanesin bir tanen burada sen neredesin?
Ey sevgili sen nereden bileceksin ki her gece seni silahımın şarjörüne doldurup defalarca yüreğime sıktığımı. Söyle nereden bileceksin?
Üstüme gelme hayat. Ne canımı yakacak kudrete sahipsin, ne kanımı akıtacak güce. Elinden geleni ardına koyma hayat. Ben sana her türlü gülümserim.
Dünya unutursa dönmeyi, rüzgâr unutursa esmeyi, âşıklar unutursa sevmeyi, belki o zaman unuturum seni.
Kimi yaralar kapanır “izi” kalır, kimi yaralar kapanır “sızı” kalır.
Beni hep yanlış anladın zaten sen. “Geleceğim” ol demiştim, “gel ecelim” ol değil.
Kolay anlatılıyor acılar, kolay yazılıyor. Kolay yaşanmıyor oysa.
İnsan, yarası yarasına denk geleni seviyor demek ki.
O gitti bir daha dönmez artık. Bilmez acı çektiğimi, bilmez onsuz hayallerde yaşadığımı, bilmez yüzümdeki gülücüklerin sahte olduğunu.
Yürek söz vermişse dönülmez. Yâre gönül vermişse inkâr edilmez. Bizde yürek zedelenir ama sevgiliye ihanet edilmez.
Neyine bağlandım ki bu kadar; bana bakmayan gözlerine mi, yoksa benim olmayan kalbine mi?
Sev ama mevsimlik olmasın! Yazın açıp, kışın solmasın.
Sen bir gülsün, seni koklamak istedim, benim olmanı istedim, dikenlerinle hayatımı aldın canımı acıttın.
Ben senin için ölmeyi değil yaşamayı göze almışken gittin zalim.
Ben yoruldum hayat, gelme üstüme gözümden, gönlümden, düşen düşene.
Kalbe “can” diye yazılanı nasıl sileyim iki satırda.
Erkeklerin kalbi pazar gibidir giren çıkan belli olmaz. Kızların kalbi mezar gibidir giren bir daha çıkmaz.
Benim hayatta gidecek hiç gemim, yeni hayallere açacak hiç yelkenim kalmadı artık.
Sana akıttığım gözyaşlarım ahirette kul hakkım olsun be zalim.
Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne. “O olmazsa yaşayamam.” Demeyeceksin. Demeyeceksin işte. Yaşarsın çünkü.
Gözyaşlarımın salası yok, kimin öldüğünü bilemezsin.