Seni Seviyorum Mesajları

Bir çerçeve astım odama içi boş önemi yok, neden diye sorma neye baksam seni görüyorum nasıl olsa.

Ey gönlümün sol yarısı! Aklıma koydum seni, aklım almadı, kalbime koydum seni, sana doymadı…

Sevmek seviyorum demek değil yüreğinde hissetmektir. Ve aşk yanında olanı sevmek değil, bazen gelmeyecek birini beklemektir.

Sen olmayınca çikolata bile mutlu etmiyor beni. Düşün işte ne kadar seviyorum seni.

Bir belaya çattık, nasıl bitirmeli, gitar kımıldadı mı zaman deliniyor, kimi sevsem sensin, hayret, kimi sevsem sensin, senden ibaret.

Sen seni seveni görmeyecek kadar körsen, o da sana sevgisini söylemeyecek kadar gururludur.

Sevmek sevdiğim belki bir gün okur diye şair olmaktır.

Bazen anlatmak zor geldi korktum, bazen cesurdum sen yoktun ve artık bir karar aldım söylüyorum. Seni Çok ama Çok Seviyorum.

Deli gibi tartıştığınız anda ‘SENİ SEVİYORUM’ diyen biri olmalı hayatınızda umut verip yarı yolda bırakanlardan değil.

Aylar geçip yıllar olsa da yıllar geçip zaman dolsa da aşkın arzuları beni boğsa da bir gün seversin diye bekleyeceğim…

Gayem zat-ı alinizi taciz etmek değil, efkâr-ı umumiyede muhabbet kurmaktır. Cevabı müspetiniz kalb-i hazalimi tamir-i temin edeceğinden, desti muhabbetinize talibim…

Gözlerin gözlerimde, ellerin ellerimde, aşkın içimde ve ruhun bedenimde olduğu sürece seni çok sevmeye devam edeceğim.

Canına can olmayı seviyorum. Seni seviyorum diyebilmek için geldim bu dünyaya… Seni seviyorum biriciğim.

Çok ağır konuşurum. Seni seviyorum derim, kaldıramazsın.

Sevmek için yürek, sürdürmek için emek gerek.

Durup dururken seni seviyorum işte. Sevip duruyorum.

Eğer geceler seni düşündüğüm kadar uzun olsaydı asla sabah olmazdı…

Bugünü yaşıyorsam yarının seni bana getireceğine inandığım içindir.

Sensin gökten gelen oklara hedef; oyası ateşle işlenen gergef. Çekme üç beş günlük dünyaya esef! Dayan kalbim üç beş nefes kadarcık! Seni seviyorum aşkım.

Beni karanlıktan aydınlığa, yalandan gerçeğe, ölümden ölümsüzlüğe götürdüğün için teşekkürler… Seni seviyorum!

Seni seviyorum diye anonim bir söz var, birisi ortaya atmış. Ne söyleyeni belli, nede sahip çıkan var.

Kül olmuş ateş yanar mı? Buz tutmuş su akar mı? Bu gözler seni sevdi başkasına bakar mı?

Yüreğim hafif ıslaktır benim kuytu köşelerde ağlamaktan ve rengi hafif uçuktur kurusun diye kaç kez güneşe asmaktan.

Ağırdır sevmelerim her yürek taşıyamaz, büyüktür umutlarım her omuz kaldıramaz, her şey olur da şu kalbim, bir tek sensiz olamaz.

Biri var! Çokların, çokluğunu anlatmaya yetmediği kadar çok sevdiğim. Bütün sevme haklarımı kullandığım. Şimdi çok özlediğim, çok özel biri var!

Seni bulmaktan önce aramak isterim, seni sevmekten önce anlamak isterim, seni bir yaşam boyu bitirmek değil de sana hep, hep yeniden başlamak isterim.

Allah müsaade ettiği sürece, seni seveceğim ben.

Günahın özüyse seni sevmek cezam cehennem olsun.

Ben senin en çok gözlerini sevdim. Kâh çocukça mavi, kâh inadına yeşil… Aydınlıklar, esenlikler, mutluluklar. Hiçbiri gözlerin kadar anlamlı değil…

Bir insanı sevmek onunla yaşlanmayı kabul etmek demektir benim için. Ben seni seviyorum ve bir ömür boyu seninle olmak istiyorum.

Seni görmek su, senle yaşamak nefes olsun. 3 gün susuz yaşayabilirim ama nefessiz asla!

Ben senin en çok gülüşünü sevdim, sevindiren, içimde umut çiçekleri açtıran, unutturur bana birden acıları, güçlükleri. Dünyam aydınlanır sen güldüğün zaman…

Hadi! Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey, dünyanın en güzel sesinden en güzel şarkıyı dinlemek gibi bir şey… Fakat artık ümit yetmiyor bana, ben artık şarkı dinlemek değil, şarkı söylemek istiyorum… Seni seviyorum.

Hasretin öldürdü beni! Şimdi geceler çaresiz. Şimdi yağmur damlası gelip konar dudaklarıma sessiz. Söylemiş miydim hasretin öldürdü beni hiç sebepsiz.

Seni beklemekle geçse de ömrüm, şu fani dünyada kalmasa günüm, senden uzakta ölürsem bir gün, ahirette seni bekleyeceğim…

Aşk gülmekten çok ağlamak, yaşamaktan çok ölmek, gelmekten çok gitmektir ve aşk öyle haindir ki nerede imkânsız varsa orayı sever.

Ben senin en çok bana yansımanı sevdim. Bende yeniden var olmanı, benimle bütünleşmeni mertliğini, yalansızlığını, dupduruluğunu sevdim. Ben seni sevdim, ben seni sevdim, ben seni…

Ben seni seviyorum, gizlice. El pençe duruyorum, yüzüne bakıyorum, söylemeden tek hece.

Güneşi sevdiğini söylüyorsun, güneş çıktığında perdeleri örtüyorsun. Rüzgârı sevdiğini söylüyorsun, rüzgâr çıktığında kapıları kapatıyorsun. Yağmuru sevdiğini söylüyorsun yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun. Korkuyorum çünkü beni sevdiğini söylüyorsun.

Sonbahara inat ağaç hala yeşermekte, geceye inat gün hala ağarmakta, ben ise kadere inat hala seni sevmekteyim. İnat bu ya, mahşere kadar “seni seveceğim” …

Allah’ım canımı bir sonbahar günü al ki, o vefasız getirecek bir gül bile bulamasın…

Bir gün bana soracaksın ben mi dünya mı diye. Ben dünya diyeceğim ve sen küsüp gideceksin ama bilmeyeceksin ki benim bütün dünyam sensin.

Herkesi sevebilirdim. Sevmeye senden başlamasaydım.

Sevgili, hiçbir zaman ‘ben de’ sözcüğüyle yetinemez. ‘Ben de seni seviyorum’u ister.

Ne cevap verir diye söylemekten korktuğunuz; ‘Seni seviyorum’ cümlesi, bir soru değil ki cevabı olsun.

İçimdeki sevgiyi anlatsam sana ne günler alır nede aylar alır içimdeki sen kelimesini, sen ben bir an değil her an düşünüyorum seni çok seviyorum.

Başladığım işi yarım bırakmam ben, bugün de seviyorum seni.

Her şey biliyor her şey, sen biliyor musun bakalım seni nice sevdiğimi? Üstüne titrediğimi? Geldiğimi? Gittiğimi…

Sana ne demeliyim bilmiyorum güneşim desem güneş batıyor, hayatım desem hayat kısa, gülüm desem oda soluyor, sana canım demeliyim çünkü bu can seninle yaşıyor.

Besmelesiz başladım diye mi doyamıyorum seni sevmeye…

Sende; ben, imkânsızlığı seviyorum. Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine. Ve kan ter içinde, aç ve öfkeli ve bir avcı iştahıyla etini dişlemek senin. Sende, ben, imkânsızlığı seviyorum, fakat asla ümitsizliği değil…