Leyla İle İlgili Sözler

Ey Rabbim! Aşk belasıyla beni tanıştır beni bir an bile olsa; aşk belasından, Leyla’dan ayırma!

Kaderimde kederimde son nefesimde, hep sordular Mecnun Leylan nerede, dedim ki Leylam benim gündüzümde hem gecemde, kaderimde kederimde her nefesimde…

Bu akşam rüyamda Leyla’yı gördüm, derdini ağlarken yanan bir muma; ipek saçlarını elimle ördüm ve bir kement gibi taktım boynuma, bu akşam rüyamda Leyla’yı gördüm.

Gökyüzünden çok mavi öksüzüm sensiz gari, bir selam gönder bari, Leyla dalgalarla.

Hava bedava, suya biraz para verip, daha ilk günden tezgâhı kuma serip, gözlerin ve bir gitar dalgalar yetti bana, yakamozlar yıldızlar, ay ışığı bedava Leyla.

Çıkmaz sokaklarda kapına düştüm, gölgem peşi sıra ayak sesleri, yağmur altında ateşe düştüm, başımda savrulur sevda külleri Leyla.

Sen gideli Leylam karardı dünyam, hiç yaşamadım bir şey anlamadım.

Sevda yaman bir çile, çekenler düşer dile, ayrılık ölüm gibi, giden gelmiyor Leyla…

Bir efsane olduk dertle çilede, hep sordular Mecnun Leylan nerede, dedim ki Leylam benim feryadımda.

Gece gündüz arıyorum, uçan kuştan soruyorum, aşkın ile ateş oldum, su ver Leylam yanıyorum.

Ölmek bir son değil bize seven ölümsüzdür Leyla, dünya durdukça biz varız sevdikçe leyla biz varız leyla…

Leyla geçiyor içimden bugün. Ağlayarak, gülerek, sarhoş olarak, dem saatine geç kalmış bir akşamcı olarak, aşkla, inatla, terk etmekle “Leyla” geçiyor içimden. Bir tanesi vurur belki size de.

Leyladan geçme faslındayım Mevla’yı bulma yollarında. Majörler tükendi minörlere yolculuk, buselik makamına buselik makamına.

Gülüm yaprağım soldu, gönlüme hazan doldu, bir ömür harap oldu, onu bilmiyor Leylâ…

Mecnun namaz kılan birinin önünden geçer. Adam: “Ey mecnun beni görmüyor musun da namaz kılarken önümden geçiyorsun?” Mecnun: “Be adam ben Leyla’yı düşünürken seni görmedim, sen Mevla’yı düşünürken beni nasıl gördün?”

Leyla… Leyla uyusam dizlerinde dalsam rüyalara…

Leyla… Ela gözlü bir çöl ahusu, saçları bahtından daha siyahtır. Kurmuş diye sevda yolunda pusu, döktüğü gözyaşı, çektiği ahtır. Leyla… Ela gözlü bir çöl ahusu…

Sussan da kalemi kırsan da mucizesini bekler bu yürek, senden vazgeçmez asla. Sorma durum leyla, o sesler yok aslında, birden çıkagelse, yok yok olmaz asla leyla…

Mecnunum Leylamı gördüm, bir kerece baktı geçti, ne sordum nede söyledi, kaşlarını yıktı geçti.

Sana kolay belki bu olanlar aslanlar çıyanlar, kendi eşrafından duyduk ki adın leyla! Bir o kadar meşhur bir endamla, aşk nerde sen orda!

Bahtımın yıldızı sanmıştım seni, sensiz karanlıktır her günüm, Leylâ ayrılık Mecnun’a döndürdü beni, dertliyim yürekten, üzgünüm Leylâ.

Ben kimim söyle kayboldum, dönmedim kaldım anılarda her sabah bir çöl masalında uyanırdım belki de yanlış bir leyla.

Leyla! Çaresizliğimden gayri hiçbir kabahatim yok benim.