Kalp İle İlgili Sözler

Kâfir bile olsa, hiç kimsenin kalbini kırma! Kalp kırmak, Allah ü Teâlâ’yı incitmek demektir.

Bir güneş doğdu sıcaklığın gibiydi bir yağmur yağdı gözyaşların gibiydi bir rüzgâr geçti hayallerin gibiydi kalbime bir kalp girdi galiba seninkiydi…

Dünya’da hiçbir şey, sevdiğiniz insanın kalp atışı kadar değerli değildir.

Kalbini kırıyor diye üzülme belki de hak etmediği yerden çıkmaya çalışıyordur.

Sevgide maddi menfaat bekleyen imanında eksiklik vardır sevgi gözlerden başlar kalbe düşer kalp sevgisi boş değildir.

Açık kalple konuşan düşman, içten pazarlıklı dosttan daha iyidir.

Kalp boşsa beynin bir anlamı yoktur.

Aşk acısı sayılarla değil, derinliklerle ölçülür. İnsan kalbinden kaç kişinin geçtiği değil, kimin hangi derinlikte iz bıraktığı önemlidir.

Kalp söze başlayınca beyin sağır olur.

Duydum ki böbreğinde taş varmış sevgili. Kesin kalbinden düşmüştür.

Unutma dal kırıldığı yerden insan kırıldığı kalpten kopar.

Hayatımda tek sen varsın demen için kalbini boşaltman gerekiyor.

Kalbin soğudu mu, ısıtmak kolay olmaz.

Kalp kırmak çok günah olduğu gibi, o kalbi yapmak yani gönül almak da büyük sevaptır. Kırılan kalbimizin hesabını rabbim sorsun.

Kalp bir bahçe gibidir. Onda mutlaka bir şeyler bitecektir. O halde güzel şeyler ekin ki güzel şeyler bitsin.

Umut tükenince yine çarpar mı bir kalp.

Kaybettiklerimin hesabını kalbimden çekin, bildiğim kadarıyla limitsizim.

Kalbinde kışı yaşayanın ömrüne bahar gelmezmiş.

Kırık olduğu halde çalışan tek şey insan kalbidir.

Birini aklınızdan silebilirsiniz, ama onu kalbinizden atmak başka bir hikâyedir.

Sakar değil ki benim kalbim, yalnızca sana çarpıyor.

Yağmurdan kaçıp şemsiye bulamadığında sığınma kalbime. Benim kalbimde kar yağıyor üşürsün.

Alt yapısı olmayan bir şehir gibiyim… Ne zaman hüzünlensem gözlerimi su basıyor. Ve ne zaman seni düşünsem, kalbimin trafiği aksıyor.

Eğer kalp atmaya başladıysa, hiçbir şeyin manası kalmamış demektir.

Güneşin buz tuttuğu yerde bir alev görürsen bil ki o, yalnız ve yalnız senin için yanan kalbimdir.

Karanlıkta göz gözü görmezken kalp kalbi seçemez.

Kalp mi insana sev diyen yoksa yalnızlık mı körükleyen? Sahi nedir sevmek; bir muma ateş olmak mı yoksa yanan ateşe dokunmak mı?

Kalbin kemiği yok diye kırılmaz mı sandın?

Kanatları varmış kalbin. Sevince uçar sevilmeyince göçermiş.

Kalpte kemik yoktur ama en çok kırılan yer orasıdır.

Ben utangaç bir kalbi taşırım geceden. Ben sana âşık olduğumu, ölsem söyleyemem.

Kalbime giden yollarım unutma çalışmalarından dolayı kapalıdır.

Kolları ve bacakları olmayan birini sevebilirim. Daha önce kalbi olmayan birini sevmiştim.

Kırılmış kalbine teselli arıyorsan insanlar ‘da değil, Rabbin’de ara.

Gözlerim artık hayata ölü bakıyor, sözlerim içimde dökülüyor kalbim ise atmayı unuttu…