Kalleş Sözler

Artık sırtımı dönemiyorum insanlara. Mevzu korku değil; Sırtımda başka bir bıçağa yer kalmadı.

Kırgınlığım lunaparkta unutulmuş bir çocuğun nefreti kadar Sorun atlı karıncalar değil arkamdan dönüp duran dönme dolaplar.

Şimdi beni uçurumdan atsan düşene kadar aklımdaki tek şey; sırtıma değen ellerin olurdu!

Biz kimsenin varlığıyla var olmadık. Yokluğuyla da eksilmeyiz.

Kalleş dostum olacağına, delikanlı düşmanım olsun.

Dalga geçerim ama kırmam. Ciddiye alırım ama takmam. Çevremde birçok arkadaşım olabilir ama hepsini dostum yapmam!

Korkum sevmek değil; korkum sevip de ayrılmak. Korkum kurşun yemek değil kalleşçe vurulmak. Korkum ölüm değil; korkum senin tarafından unutulmak.

Dış görünüşe aldanmayın. Adam görünüp ihanetin kitabını yazmış bir dünya kalleş var.

Boğazıma takıldı sevdan. 3 kere sırtıma vur helal de; Alışık değilim harama ondan olacak herhalde.

İnsanın ucuzu, insana pahalıya mal olur!

Vefasız dostluğa kalleş zamana, gülmek istiyorsun bırakmıyorlar! Abdurrahim Karakoç

Bazen aynaya bakmak geliyor içimden sırf sırtımdan vurmayacak birini görmek için.

İnsanları tanıdıkça hayvanları daha çok seviyorum.

Bir kalemde silebiliyorsan eğer; kusurunu sil dostunun dostluğunu değil.

Üzülme anne ağlama sırtımdan yedim kurşunu kalbimden değil. Öylece duruyor hayallerim vatanım şerefsizlere yar değil.

Kardeş ve kalleş yakın kelime. İnsana ihanet beklemediği yerden gelir. Elif Şafak

Düşmanından çok dostundan sakın! Çünkü dostluk biterse sana nasıl zarar verebileceğini en iyi dostun bilir.

Yüzüme bakacak yüzün kalmadı Bari arkanı dönebilecek götün olsun. Kalleşsin!

Yarınlar kalleş dolu. Mert olan her düne yan! Nihat Atsız

Dön bak arkana. ‘Gitmez’ dediğin kaç kişi yanında? Kalleşliğin lüzumu yok.

Dostum dediklerinizi iyi seçin. Bir gün ne olacağını hiç bilemezsiniz.

Kardeşin kalleşi, kalleşin de kardeşi olmaz.

Herkesin işine yaradığın kadar iyisin şu hayatta!

Gidenin arkasından diz çökmeyin. Cenaze namazında secdeye varılmaz.

Ne kadar kaliteli parfüm kullanırsa kullansın, hep kalleş kokacak bazıları!

İçinde vicdan olmayan kişi arkadan oyun oynar.

Sözde kardeş olup da icraata gelince kalleş olanlardan usandım.

Yükle yalnızlığının bütün gri bulutlarını sırtıma. Vücudum yağmur sonrası toprak koksun.

O kadar kirlenmiş kalleş dostlarım var ki arkasına geçip beni yıka yazasım var.

Anlamıyorum boğazımızda kalan mutluluğun çıkması için mi bu sırtımızdan vuruluşlarımız.

Sızlıyor be annem! Aşk deyince kalbim, dost deyince sırtım.

Sırtımdan vurmayan kaldıysa gelsin!

Sahi neydi o kural. Sevince mi kaybediyorduk? Sen sen ol arkanda canlı ceset bırakma.

Allah’ım, dostum da düşmanım da benim için ne istiyorlarsa benden önce onlara nasip et!

Yaşamak dedikleri bu işte! Ne yaparsan yap önünde kader arkanda keder. İkisinin toplamı bir” hayat” anca eder.

Gün gelir o, yanındayım her zaman, diyen kalleş dostlar arkanı döndüğünde el sallar.

Bana atılan kazıkların hepsini saklıyorum. Gün gelir de kazık atanlar geri dönerse, onları oturtacak bir yerim olsun.

Dostun iyisi güzel günde değil zor günde belli olur.

Her insan bir kere vurulur sırtından bu hayatta. Çünkü her kardeş, her dost, her sevgili bir parça vicdansızdır.

Sahte dostlar sabun gibidir. Elini yüzünü temizler ama ayağını kaydırır.

Kalleş, kalleş olmadan önce mutlaka, ağabey, kardeş, dost, arkadaş olmuştur.

Bazen eski dostlarımı çok özlüyorum. Sırtım aklıma gelince vazgeçiyorum!

Ölüm kokuyor attığım her adımda nefes aldığım dünya yalan kokuyor birbirine gülen yüzlerin arkasındaki hayatlar ve gerçek kokuyor bu dünyadan sonraki dünya.