Efkarlı Sözler

Hayat: yaşayamadığımız belkiler yaşadığımız keşkeler ve içimizde tuttuğumuz neyselerden ibaret.

Ben umutlarımı boş kovanlara doldurdum. Acemidir aldığım nişanlar ben her aşkta kendim vurdum.

Beni yıpratan hayatın kahpeliği değil, insanların sahteliği.

Yolların uzaklığı fark etmezdi seven yürek için. Bahaneler üretiyorsa gel vazgeç. Değmez üzülmeye yalan bir sevda için.

Gece uyuyamayan insanların gündüze sığmayan acıları vardır.

İlk bakışta âşık oldun oldun adamım yoksa ikinci bakışta kimin ne mal olduğunu anlarsın.

Ömrünü verecekmiş gibi hayatınıza girenler ömrünüzü alır giderler.

Denize ilk kez giren çocuk masumiyetiyle seviyorum seni. Boğulacakmışım gibi.

Kabullenmek kendi mezarına toprak atmak gibidir bazen.

Bir zamanlar aklımdan çıkmayan sen şimdi geçmiş zamanda biri olarak anlattığım oldun.

Hiçbir harfi sensiz bir cümleye kurban etmedim.

Bazen susmak gerekiyor acı dolu hayatı anlamak için.

Garibim namıma Kerem diyorlar, hastayım derdime verem diyorlar. Aslımı eller almış haram diyorlar Maraşlı Şeyhoğlu satılmışım ben.

Her erkeğin göz bebeklerine gömülen bir kız vardır içinde olmayan ama efkârlanınca var olan.

Ucuz insanların üzerine kurulan hayaller size pahalıya patlar.

Cesaret bir gaz pedalıdır ve korku da bir fren; hedefinize giderken ikisine de ihtiyacınız vardır.

Seni sevmeyene asla sabır gösterme! Çünkü sabrının adı yüzsüzlük fedakârlığın adı eziklik sevginin adı kişiliksizlik olur.

Beni benden alan şarkılar yapmışlar ama seni oradan alıp buraya getireni hala yok.

Biliyorum imkânsızdı ama ben mucizelere çok inanmıştım. Yazık.

Yazdıklarımı okuyabilecek milyonlarca insan varken onları yazarken ne hissettiğimi anlayabilecek bir tek sen varsın. Bırak öyle de kalsın.

Ben yağmur yüklü bir bulutum kime çarpsam ağlarım.

Aklıma geldiğinde hala gözleri dolan bir insanım. Sen beni çoktan unutmuşsundur diyorsun.

Yalnızım. Çünkü herhangi biriyle değil beklediğime değecek kişiyle devam etmeliyim bu yola. Can Yücel

Gitsem ayrılık kalsam yalnızlık.

Bazen doğruyu bilse bile yanlış anlamak ister insan.

Olmayacak insanlarla kalıbını aşan hayaller kuruyoruz. Ama unutuyoruz. Ağaçtan maşa aptaldan paşa olmaz.

Seni içimde yaşatmak için neleri öldürdüm bir bilsen.

Sahtekâr çıkarken dürüst sandıklarımız acı sözler etmiş arkamızdan ağzını balla kapattıklarımız. Hepsi mız mız… Kötü konuşmuş ardımızdan adını iyi andıklarımız kurtlanmış topladığımız fındıklarımız.

Sustuğun anlar değil yutkunmak zorunda kaldığın anlar rahat bırakmaz.

İkimizi bir kefene saralar, bir kabirde sır olalım sevdiğim.

Dönüp dolaşıp zurnanın zırt dediği yere geliyorum. Neyse bir zırt alayım sol kulağa.

Gidecek yerin kalmadığında zoruna gider hayat.

Gittin mi büyük gideceksin ayrılık bile gurur duyacak seninle.

Var bir canımın acısı içime atıp içimden atamadığım.

Umut; insanın vazgeçemediği illüzyon. Aynı anda en büyük güç ve en büyük zayıflık kaynağınız.

Tenine dokunabilmek mi? Hâşâ! Gözüm göz menziline girsin yeter. Hadi düş düşlerime; tutmayana aşk olsun.

Yüreğiyle gelmeyen bahanesiyle gelir.

Görünürde bir kusurumuz olmasa da birader. Kalbimizin damarları arkasında müebbet yemiş hayaller.

Her gün biraz daha artan sensizliğe kafa tuttum. Ama mutlu ol seni unutamadığım yerde kendimi unuttum.

Şurama batan diyor şair. Şurama batana özlem demeselerdi bıçak derdim.

Bazen gözlerden yaş akmaz kalp ağlar sadece.

Ben küçükken sinekleri yakaladıktan sonra kanadını kopartıp suda boğan insandım. Tabi ki bana zararın dokunduğunda benden korkabilirsin.

Bunca vefasızlıktan sonra bazılarının ederi kalmadı artık gönlümde. Kaça deseler hiçe sayarım.

Sonra geldin güldün papatya tarlası oldu çorak topraklar.

Defolu şehirlerde ihraç fazlası kadınlarsa payına düşen senden önce öpülmüş dudaklarda sana dair cümleler aramayacaksın.

Tek dileğim ne biliyor musun? Gözlerimi kapamış senli hayaller kurarken gözlerimi açtığımda yanımda olman.

Gönlüm deniz değil ki efkarım sahile vursun.

Bir gün bir yerde tekrar karşılaşırsak eğer benimle yeniden tanış.

Gönül yorgun düştüğünde, yürek dilsiz kalır.

Etrafım çok kalabalık ama hepsi merhabalık.

Düşme; düşünce sahili olmayan bir deniz olur dünya. Sığınacak bir liman bulamazsın.

Yolcu denmez her gidene herkes o yolun taraftarı olmayabilir. Hiçbir sürgün gittiği yolu sevmez mesela.

Gecenin zifirisinde tozpembe hayallere dalmak aşkın en yalın hali olsa gerek.

Denize kıyısı var sanki yüreğimin hep serin hep rutubetli.

Hayat adanmak için değil yaşanmak içinmiş. Bunu sana adadığım hayatı mahvettiğinde anladım.

Ey yar! Seninle ölmeye geldim. Ateşsen yanmaya, yağmursan ıslanmaya, soğuksan donmaya geldim.

Sanki bir şeyleri unutamayacak kadar eskimiş içim!

Efkarın demir attığı liman yürektir.

Yüzümün hep gülüyor olması yorgun olmadığım anlamına gelmez.

Bakma ağır başlı dik kafalı asi sözlü olduğuma. Sol yanımda hep garip bir çocuk ağlar benim.

Ne gülünecek halime ağlıyorum ne de ağlanacak halime gülüyorum. Ne yaptığım belli değil beni bırakın siz devam edin.

Rengârenk hayallerimiz vardı ama kapkara hayatlarımız ağır bastı.

Söylesene bıraktığın düşü şimdi kim büyütecek?

Tespih gibi oldu acılarım çektikçe başa dönüyorum.

Bütün aşklar bir mucize olarak başlar ve çoğunlukla bir kâbus olarak sona erer.

Parlatıcıyla aydınlanmaz gelecek fön çekince düzelmez hayat ve fondötenle kapanmaz yaralar.

Birini ne kadar çok seversen sev hayat onu senden o kadar uzaklaştırır.

Seni hala nasıl sevebildiğimi anlayamıyorlar. Uğraşmayın boşuna ben bile bilmiyorum diyorum.

Ona sor bakayım! Küstüğümü biliyor muymuş? Yoksa kendi kendime mi gelin güvey oluyormuşum!

Bilemezsin kim dost kim düşman. Bazen tuttuğun eldir seni arkadan vuran.

Özledim diyorsun mektubunda. Sadece kuru bir özledim mi yazdı yanık yüreğin.

Bazen doğru olanı yapmak için en çok istediklerimizden vazgeçmemiz gerekir. Hayallerimizden bile.

Aslında söylediklerimden çok sakladıklarımda gizliyim. En iyisi anlamak için konuştuklarımdan çok sustuklarıma kulak verin.

Sevebiliyorum ama doğru insanı denk getiremiyorum.

Kaç kadeh kırıldı sarhoş gönlümde. Ne yaptıysam seni unutamadım.

Dökmeye niyetim yok içimi zaten zor sığdırdım!

Bugün yine efkârım var dokunmayın bana. Küçük bir çocuk gibi huysuz ve çekilmezliğim. Her şeyden herkesten hatta canımdan bezmişliğim var.

Tutacak bir el bulamazsak bizde elimizi cebimize sokar yürürüz. Sıkıntı yok.

Çok pahalısın ulan mutluluk.

Mutsuzluk mutluluktan daha yaygındır. Kabullenmesi zor ama böyledir.

En son utanacağın şey ağlamak olsun.

Gülmek her zaman mutlu olmak için değildir. Bazen öyle gülmeler vardır ki; en büyük acıları gizlemek içindir.

İnsan iki insanın yüzünü unutmaz; ihtiyaç anında yanında olanı zor zamanda yalnız bırakanı.

Ben sadece üzgün olmaktan bıktım. Bir süreliğine başka bir şey hissetmek istiyorum.

Erkeklerin kalpleri yerine cüzdanlarında yaşayan kadınlar ruhları yerine kalçalarının okşanmasına razı olmak zorundadır.

Başkalarının hatalarından ders alın. İnsan bütün hataları kendi yapacak kadar uzun yaşamıyor.