Efkarlı Mesajlar

Oysa ben; ”Ondan sana hayır gelmez” diyenlere inat sevmişim seni.

Mendil satan çocuğun burnunu koluyla silmesi kadar acımasız bu hayat.

Paranla şeref kazanma, şerefinle para kazan ki; paran bittiğinde, şerefin de bitmesin.

Sanki tüm hayatım boyunca yanlış melodiyle dans etmiş gibiyim.

Ucuz insanların üzerine kurulan hayaller, size pahalıya patlar.

Birileri sana “Yalnız değilsin; biz varız” demeye başlamışsa, gerçek yalnızlığın başlamış demektir.

Gülerseniz, dünya da güler. Ağlarsanız, yalnız ağlarsınız.

Affedemeyeceğim insanlar var bundan sonra! Ne olursa olsun görmek istemediklerim hayatımda! Ve baş başa kalması gerekenler; unutamadığım hatalarıyla! Affetmek erdemse de önemli değil bundan sonra! Bir erdem de eksik oluversin hayatımda.

Suya yazıyorum artık yüreğimdekileri. Ne taşıyor ne de haddini aşıyor.

Anlatamıyorum ki ben derdimi, gözlerine bakıp konuşamıyorum ki.

Duygularım darmadağın anlayamazsın bendeki kalp sende olsa taşıyamazsın.

Denizi mavi gösteren gökyüzüdür ya hani beni de mutlu gösteren sendin.

Sakın vazgeçme! Eğer sen vazgeçersen, hak etmeyen biri kazanacak.

Denize kıyısı var sanki yüreğimin, hep serin, hep rutubetli.

Bazen gözlerden yaş akmaz, kalp ağlar sessizce.

Ve sen yıllardır içinde yaşadığın yürekten, valizler dolusu anılarla kendi yalnızlığına taşınırsın.

Gözlerim bir kuyu, dilim kördüğüm, bir görünmez alem olsa gördüğüm.

Uyumak iyiydi çünkü bir nevi ölüm gibiydi uyku. Dünyayla irtibatı kesmekti, unutmaktı, rüyalara sığınmaktı.

Herkes güzel bir hikâyenin konusu olabilir ama bu mutlu olacağı anlamına gelmez.

Bu işler böyledir azizim. Menfaati bitenin muhabbeti de biter.

Birine verecek sevgin yoksa ona ümit dolu gözlerle bakma!

Mutluluğun resmini çizemem ama acının heykelini bile dikerim.

Sevdiklerinizi incitmeyin. Çünkü onları bir gün incitmek için bile bulamayabilirsiniz.

Sınanmadığınız bir acı üzerine konuşmak her zaman kolaydır.

Elbet yaptığım her işin sebebi var kısmen doğru cismen yanlış pozisyondasın ismen hafızamda fakat listemde en son sıradasın.

Yavaş yürüyor olabilirim ama hiç bir zaman geriye doğru yürümedim kardeş!

Kolay anlatılıyor acılar, kolay yazılıyor. Kolay yaşanmıyor oysa.

Tamam sevdik acı çektik ağladık bitti. Nokta koymayı bileceksin.

Uğrunda ölmedim! Uğrunda ölünecek sandığım biri için yaşadım hep.

Seni kaybettim galiba İki taşın arasında kaldım. Bu, benim hatam değildi, seni ben çok geç tanıdım.

Sen; aklım ve kalbim arasında kalan, en güzel çaresizliğimsin.

İnsanlık öldüğü zaman çakallara gün doğar.

Yarı yolda bırakmışım. Nankör olma yarı yola kadar getiren benim.

Belki yağmura gerek kalmazdı insanlar bu kadar kirli olmasaydı.

Bu dünyada insanı iki şey yıkar yeğen! Dostundan gelen ihanet. Düşmanından gelen merhamet.

İyi birine benziyor, düşüncesi değil miydi hepimizi yakan?

Geceleyin bir ses böler uykumu, İçim ürpermeyle dolar: -Nerdesin? Arıyorum yıllar var ki ben onu, aşığıyım beni çağıran bu sesin.

Mezarlıktan farkım yok doktor, içimde ölen ölene.

Sen ağaç baltaya ne demiş bilir misin kardeş? Ben senin beni kestiğine değil, sapının benden olduğuna üzülüyorum!

Cam kırıkları gibidir bazen kelimeler, ağzına dolar. Sussan acıtır, konuşsan kanatır.

O nasıl? Diye soruyorlar. Öldü galiba diyorum, çünkü ömrü yettiği kadar yanımda olacaktı.

Hâkim bile sordu. Bu gülüşü neye borçlusun diye? Bende bir daha güldüm. Hayata dedim hayata!

Sevmek bazen vazgeçmektir. Kimine göre gidenden, kimine göre kendinden.

Bana bir ben lazım, bir de beni anlayan. Beni bir ben anlarım, bir de beni yaradan.