Damar İnstagram Sözleri

İstersem çare, istemezsem bahane bulurum. Sen rahat ol!

Sırt üstü gömülür insanlar, ama sen beni yüzüstü bıraktın.

İçime attıklarım benden daha ağır.

Akşam olunca sadece havalar kararmıyor.

Kalp durduğu zaman değil, unutulduğu zaman ölür.

Unutulmak kadar acıdır bazen yaşamak.

Ne yormak istedim seni. Ne de yormak kendimi. Çok çalıştım gitmeye de kalmaya da. İkisi de aynı acı ikisi de rezil. Daha öncede gitmiştim ama böyle kalarak değil böyle kalarak değil.

Kaybettiklerimize yakalım, sen benden başla.

Sakın ümidini kesenlerden olma.

Bu böyledir! Gündüz biriktirir sonra geceye dökeriz içimizi!

Kalemimin kurşunu bitmiş, öldüremiyorum seni.

İki şey yıkar insanı; dostundan gelen ihanet, düşmanından gelen merhamet!

Yıkılan sadece hayallerim, kişiliğim ve karakterim değil.

Masal kitabı gibisin, okuması güzel ama inanması çok zor.

Ölürsem beni yârimin kalbine gömün. Mekânım cennet olsun.

Üzülmem mi sanıyorsun yürek ağlar gözden önce.

Düşene tekme atmak bize yakışmaz. Kalkınca hesaplaşırız.

Oyun bitti perde kapandı gerçek hayata hoş geldin.

Varsın olmasın hayatta her istediğimiz, biz olana “Elhamdülillah”, olmayana da “Eyvallah” demesini biliriz.

Umudun rengi siyah olunca, kör olmamak elde değil.

İçiniz kahpelik, dışınız sahtelik!

Zor günler, dostu düşmanı ayıklamak için var.

Ne kadar gülersen gül, mutsuzsan annen gözlerinden anlar.

Biz o ihtimallerin üstünde çok sigara söndürdük.

Güzel derlerdi çocukken aşka, sanki uçarmış tutulan aşka, anlatılanlar başka, yaşanan başka, bir daha sevmek için, heves mi kaldı.

Yüreğimizde ölen insanların, dilimizde duası olmaz bizim!

Sen benim bakışına hasret kaldığım sesine özlemle bağlandığımsın. Özlemim hasretim bakmaya doyamadığımsın. Bahtıma doğanımsın. Olmazsa olmazımsın. Nefretim öfkem kinim sevincim umudum düşüm rüyam hayalim ama en çok ağlatan en çok kanatansın. Sen tarifi imkânsızımsın.

Biz gönlümüzde ne gemiler batırdık. Kıçı kırık bir sandalın lafı mı olur!

Sakat ol, topal ol, sağır ol, duygusuz ol, hissiz ol, lal ol, kör ol… Ama asla “ŞEREFSİZ” olma!

Canı yanmış insanlar tehlikelidir. Nasıl savaşacaklarını öğrenmişlerdir.

Özlerim ben seni seninle bile, vuslat mı hasret mi adını sen koy, aşkınla yakıp da düşürdün dile sevgi mi nefret mi adını sen koy.

Neden sancılar eksik olmaz, iyi insanların yüreğinden?

Şurama batan, diyor şair… Şurama batana özlem demeselerdi bıçak derdim.

Kurulu bir düzenim olsun isterken, meğer ne çok dağılmışım ben!

Ve sonra anlıyorsun. Hiç kimsenin hiçbir şeye değmediğini.

Senin de sevgin yalan, yalan dünya gibi sende yalansın.

Vazgeçmek yok güzel insan! Bak Allah var, umut var.

Çok güzel gülen insanlar var; içleri paramparça!

Düşerken iki şeyi asla unutma: kimin seni ittiğini ve kimin seni tutmadığını. Ayağa tekrar kalkınca lazım olacak.

Sustuğum yerde sen varsın. Konuştuğum yerde özlemin.

Yağmur olsan binlerce damla arasından tutardım seni. Çünkü, Korkarım. Toprak aldığını vermiyor geri.

Olursa olur, olmazsa bir sigara daha yakarız.

Yarınlar güzel olacak demişlerdi. Daha ne kadar yatıp kalkacağız?

Ayakta kalmasını bilen insanlar için, kaybetmek büyük bir mesele değildir.

Bir kere düşsem, iki kere kalkarım. Herkes rahatına baksın!