Zalim Sözler

Zalim olmak için Firavun olmaya gerek yok. Zalim kimi zaman koca kimi zaman hoca kimi zaman da evlat olabilir.

Kime yar dedimse, o yar açtı yaralarımı.

O kadar güzel unutmuştu ki beni hatırlatmaya kıyamadım.

Papatya gibi narin bir çiçeği bile saçma emellerimize alet edip yolduk biz.

İnsanları kırmayı hiç sevmem. Fakat hak ettikleri zaman, hiç tamir olmayacak şekilde kırmayı da çok iyi bilirim!

Allah’ım; ne yaptın tüm kapılara şifreli kilit mi koydun, anlamıyorum ki, ne bu talihsizlik?

Aslında kelimelerle aram iyidir ama hala nasıl bir zalim olduğunu anlatmakta zorlanıyorum.

Keşkeler, çok acımasız.

İçim gidiyor ve sen ‘kal’ demiyorsun.

Seviyordum seni zalim. Ah ben yıllar önce, düşünmedim beni bırakacağını böyle.

Yanlış insanlar için yaptığımız, doğrular bizi tüketti!

Mazlum ol, zalim olma. Üzül de, üzen olma. Mahşerde hesap ağırdır; azil de ezen olma. Mevlâna

Üzgünüm ama kalbim mezarlık değil, seni oraya gömemem.

Değil yıldız gökyüzü kaysa nasibinde yoksa nafile.

Bir bilsen, kalp nasıl dayandı zalime. Ah kalp nasıl da yandı.

En kötüsü de geçmişimizdekilerin bizde yarattıkları paranoyaklık yüzünden, melek gibi insanları kaybetmemiz oldu.

Bazen bir şarkı gözlerimi doldurmuyor değil, senin yüzünden.

Tatlı dil yılanı bile deliğinden çıkarır ama zalim birini yerinden kıpırdatmaz.

Arada makyaj malzemelerini de ye ki; biraz da için güzelleşsin!

Mum olmak kolay değildir. Işık saçmak için önce yanmak gerekir. Mevlâna

Sen onun için yüreğini semaver yaparsın, o gider dallamanın, sallama çayına şeker olur!

Önce yüreğinize değerler sonra cümlelerinize bile değmezler!

Kafanda gerçekleştiremediğin binlerce hayalle, gömerler bir gün.

Hayat bile adil davranmıyorken, insanların adil davranmasını beklemek salaklıktır. Lütfen salaklık yapmayın.

İki yol vardır. Uzun olanı kitaplardan geçer, kısa olanı ise sevgiden.

Herkes bir yaşam seçer ve seçtiği yaşamın bedelini öder.

Dertler benim, ömrüm senin olsun zalim yar!

Karakterin iğrenç olduktan sonra dış görünüşün beni ilgilendirmiyor.

Kazanmak arzusu ile kaybetmek korkusu, bizi aynı kapıya çıkarır: Bu da acımasızlık.

Bana zararı dokunmuş insanların ölmesini isteyecek kadar kötü biri değilim ama sürünmelerin de bir sakınca görmüyorum.

Dünyadaki en zalimce şey: Yalan yere umut vermektir.

Yarım bıraktıkların, vazgeçtiklerin kadar değersiz değildir Değer verdiklerin ise, vazgeçtiklerin gibi.

Uçuk kaçık hayaller kurmuyorum. Ama kurduğum tüm hayaller uçup kaçıyor.

Şu zalim dünyada hiçbir şey kalıcı değil dertlerimiz bile.

Sensizlik çok acı alışamadım, resimlerinle bakıştım konuşamadım, zalimin birini sevmek istemem.

Zulüm ile abat olanın akıbeti berbat olur.

Açık sözlü olmak iyidir, en kötü ihtimalle sonradan kaybedeceklerini en başta kaybedersin.

Hayatta bir acelem varmış gibi sürekli bir telaş hali var ruhumda. Oysa ne yetişeceğim bir yer nede kimse var. Ruhumun hüsnü kuruntusu…