Whatsapp Yazıları

Tabaklarda kalan son kırıntılar gibiydi sana olan sevgim. Sen beni hep bıraktın; bense hep arkandan ağladım.

Keşke bazı insanlar için ‘imalat hatası var, geri topluyoruz’ deseler.

Biz kimseyi yarı yolda bırakmadık onlar müsait bir yerde indiler…

Kötü bir işin en gizli şahidi vicdandır.

Bin “günahın” olsa da bana, bir “gün ahım” yok sana.

Her insan huzur verir, kimileri gelince kimileri gidince.

Ölmek sorun değil de hani bir gün mezarıma gelirsin de kalkıp sarılamamak koyar bana.

Hadi takas edelim bir şeylerimizi. Mesela gülüşünden ver ömrümden al.

Ekmeğime hoşça kal sürdün ya sen, ben şimdi ‘aşk’ karınla; sana, ne şiirler yazarım.

Yıkıldı yolunu bekleyen şehir. Şimdi gelsen de bir, gelmesen de.

Hadi simit satanı anladım, kestane satanı da. Peki ya dost satan, o da mı ekmek parası?

Peşimden gelme ben de kayboldum.

Her şey senin için…

Koyamadım hayatımı bir biçime, koyayım böyle hayatın içine.

Otopsi istiyorum hayallerime, kurduğum düşler eceliyle ölmüş olamazlar.

Sana muhtaç olduğum şu anda gel, yaşamak olsan da gel, ölüm olsan da gel.

Her tercih bir vazgeçiştir.

Şimdi söyle hayatını düzene mi sokayım, seni üzene mi?

Zaman bütün hayallerimize ağzımın payını verdi.

Yağmurlar düşünce tenime her damlayı sen sanıp aşk bildim. Ve biliyor musun gölgeni bile çok özledim.

Bir otobüs aşkıydı belki bizimkisi benim yolum “son durak” seninkisi “müsait bir yer”di.

İntihar köprüsü gibiyim bu günlerde, gözümden de, gönlümden de düşen düşene.

Sevdan üflendi bir kere vakit aşk-ı kıyamet. Sen kopuyorsun yüreğimde; gönlüm gönlüne emanet.

Âlem kaşar olmuş tost yapan yok.

Sessizliği dinle, söyleyecek çok şeyi var.

Sen bana gel desen ben kavimler göçüyüm.

Yüreğine giden bir bilet kes, cam kenarı değil can kenarı olsun.

Giderek daha çok seviyorum seni demişti. O yüzden gitti demek ki.

Ve bazen de; seninle konuşmak iyi geldi, diyebileceğin birisi olmalı.

Gök kuşağım kirlendi renklerinle yıkar mısın?

Sana nasıl davrandığımı sorgulama. Hepsinin mimarı sensin.

Seni sevmek ibadetim ama sevemem cenabetim.

Mutlak değer içindeki X gibiyim.

Oluruna bıraktım seni; olmazların bende kaldı.

Sahra çölü kadar büyük bir kalbim var gel kuma boğul!

Aynı günde dört mevsime şahit olmak gibi bir şey bu… Önce özlüyor, sonra ağlıyor, akşamları küsüyor, geceleri çok seviyorum.

Şirinleri mavi sanırdım görmeden önce seni…

Gözlerimin rengi standart ama bakışlarım adamına göre değişiyor.

Gökyüzünde bir yıldız olsaydım ilk sana kayardım.

Üzülme ne olur, bugünler dün olur.

“Gitmek” sadece bir eylemdir. “Unutmak” ise kocaman bir devrim…

Olduğu kadar, olmadığı kader…

Lafın bile gelişi var, sen hala neredesin?

Galiba ben bu aşkta iyi halden müebbet yedim.

Yanıltmasın seni melek bakışlar bazılarını şeytan bile ayakta alkışlar.

Susmak kabullenmek değil, cevaptır. Eğer insan kısa cümleler kuruyorsa, uzun yorgunlukları vardır.