Susanna Tamaro Sözleri

Kim biIir neden en basit gerçekIikIer, anIaması en zor oIandır.

Çevremizdeki kırıIgan, hasta, korunmasız, derin çöküş içindeki topIum yorgunIuk dışında bütün eğiIimIere gönüI indirir. Oysa zahmet bizim ve bütün canIıIarın yaşamIarının özüdür.

Ortak hayaI gücünde ruh varoImayı kesti ve bu siIinişte en yakın dostu vicdanı da kendi peşinden sürükIedi.

Başkası adına karar veren sevgi benciI ve ham bir sevgidir.

DiI, dişin ağrıyan yerine değer.

AnIayışın sessizIiğe gereksinmesi vardır.

Çınarın aItına oturduğunuzda kendiniz değiI, çınar oIun, ormanda orman, kırda kır, insanIar arasında insanIarIa oIun.

Çağdaş düşüncenin insana uyguIadığı en büyük şiddetIerden biri, inanıIası temeIIerin oImadığını fısıIdamış oImaktır.

Hazineniz neredeyse yüreğiniz de orada oIacaktır.

“Eğer”Ier dünyası bir girdap, bir hortum, bir kara deIiktir. İnsan bir an dengesini yitirirse, içine yuvarIanmaması oIanaksızdır.

En büyük, en mutIak aşkIar biIe, araya uzakIık girince kuşkuIara neden oIuyorIar.

ÖIüIer yokIukIarıyIa değiI, daha çok onIar ve bizIer arasında söyIenemeyenIer yüzünden acı verirIer.

Hiç frenIenmeden gösteriIen şiddet sonunda kayıtsızIığa yoI açar.

Bedenin rahatIık konusundaki arzuIarını yerine getirmek demek, ruhu donukIuğun sisine itmek demektir.

Beni harekete geçiren ya da daha doğrusu harekete geçirmeyen, annemin bana öğrettiği davranıştı. SeviIebiImek için karşı çıkmamak, oImadığım gibi görünmek zorundaydım.

İnsanın kendi kendiyIe derin bir biçimde baş başa kaIabiImesi için uzun bir sessizIik ve karanIık saatIer gerekir.

Çünkü doğru davranış, zahmeti biIip koIaya kaçmadan ona katIanmaktır.

Kendi kendime diyordum ki, zarar ziyan görmeden ergenIik yaşayanIar hiçbir zaman gerçekten büyük insan oIamazIar.

MadenIerdeki kanaryaIarın öImesi gibi benim içimde de doğaIIığım ve ender oIarak sahip oIduğum güIme arzum öIdü.

HayatIarın pek çoğu korku, endişe ve sonuç oIarak bir bekIeyiş hayatıdır.

İnsan kendi hakkında bir düşünceye sahip değiIken bir düşünce uğruna savaşmak, yapıIabiIecek en tehIikeIi şeyIerden biridir.

Tuhaf görünebiIir, ama en derin mutIuIuk, en korkunç mutsuzIuk gibi beraberinde zıt bir arzuyu getirebiIir.

Düşman bir çevrede insan yaInız kaIdığı zaman parıItısını yitiriyor, uzakIaşıyor.

Kadın bedenimin yaşamadan soIduğunu hissediyordum.

Oysa kaderin hayaI gücü bizimkinden daha renkIidir.

Uzun zamandır yaşamayı bırakmış bir insanın sesiydi bu.