Şok Edici Sözler

Rakıya sormuşlar ne işe yararsın diye, delikanlıyı susturur soytarıyı coştururum demiş.

İkonlara poz veren gençlerden olamadık ama mobeseler bizi iyi tanır.

Zindanlarda yüreğim, ağlıyorsa gözlerim serserilikse kaderim, ben böyle severim.

An gelir elini gözünü yolunu yüreğini alır senden! O zaman istesen de dokunamaz, göremez, gidemez, söyleyemez olursun.

Söyleyemediklerimi bak gözlerimden anla.

Benim rahat edemediğim yerde kimse istirahat edemez. Keyfe keder kralına değil alayına gider.

Varlığım parmağına ‘yüzük’ olmadı ya. Yokluğum kulağına ‘küpe’ olsun.

‎50 kuruşluk çikolatanın verdiği mutluluğu veremeyen insanlar var.

Bazı kadınların şövalye sandıkları adamların, aslında alüminyum folyo ile kaplanmış denyo olduklarını görmeleri baya zaman alıyor.

Mutluluk sözünü yutanla değil ne olursa olsun sözünü tutanla yaşanır.

Bir zam da şu insanlara gelse kendilerini bu kadar ucuza satmasalar.

Sen hala kabullenmedin mi sevap sandığın günahlarını!

Yoktur derdimden anlayan serserilerin kaderidir bu kimse olamaz derman, hayatın tadı kaçar geceleri serseri çekmiş jileti içiyor geceleri.

Yüreğin, kadını erkeği yoktur. Bir mert olanı vardır, bir de namert olanı.

Ayak bileklerine tak ki beni. Atmış olduğun her adımda dolanayım sana.

Benim sevgimin olmadığı yerde kokumu ararsın kokumu bulamazsan rüzgârımı onu da bulamazsan varlığımı bil yeter.

Her an gülümse boş ver ne düşündüğünü bilmesinler. Ve her şeye rağmen patlat bir kahkaha bırak neden güldüğünü merak etsinler.

Sen de haklısın sevgili, ucuz yüreğine pahalı geldim!

Hayatında kalmadıysa gideceğin başka bir yön! Bence daha fazla hata vermeden fabrika ayarlarına geri dön.

Ulaşamadığın kadına kaşar demeyeceksin, azıcık delikanlı olup bu beni aşar diyeceksin.

Sokakta maç yaparken dur teyze geçsin deyip teyzenin yavaşça geçmesini bekleyen temiz kalpli çocuklardık biz.

Parçaları kaybolmuş puzzle gibisiniz. Kiminizin aklı, kiminizin ruhu, kiminizin kalbi yok.

Arabaların arkasına ‘Evleniyoruz, mutluyuz’ yerine, dur bakalım bir bok yiyoruz ama hayırlısı yazsalar daha samimi olur bence.

Allah’ım bana bir sandalyenin sabır ve dayanıklılığını ver ki bütün götlere rağmen ayakta kalayım.

Yüreğim hafif ıslaktır benim; kuytu köşelerde ağlamaktan ve rengi hafif uçuktur, kurusun diye kaç kez güneşe asmaktan.

Biraz insan ol diyeceğim ama seni de zor durumda bırakmak istemiyorum.

Yürüdüğün yolda kimseyi beklemeyeceksin. İşi düşerse o sana yetişir.

Tabağına yiyebileceğin kadar yemek, hayatına sevebileceğin kadar insan al. İsrafın lüzumu yok.

Seni hiç unutmadım inanır mısın? Yediğim salatada bile arar oldum. Bir hıyarın eksikliği bu kadar mı belli olur.

Ara sıra kullan o beynini, yan etkisi yokmuş.

Gidişinin ardından çok fena yağmur yağdı. Gökyüzü bana mı ağladı yoksa sana mı tükürdü anlayamadım ey sevgili.

Şarap gibi kadın olsan kaç yazar, yanındaki adam turşu olduktan sonra.

Eğer bir yolun varsa gidilecek sona bırakma. Bir sözün varsa dilden yüreğe hiç susma. Görmen gerekiyorsa birini git yanına! Okşaman gereken bir yüz varsa, esirgeme elini. Hayat çok zalim!

Karakterin otururken sandalyeni mi çektiler, neden böyle oldun?

Yamuk ağaçtan düz baston çıkmaz. Her şeyden önce sözlerinin arkasında dik durmayı öğreneceksin.

Herkes fazlasıyla sevmiş. Ben eksikleriyle sevmiştim oysaki.