Snapchat Sözleri

Bulutlar bile fısıldadı seni nasıl sevdiğimi.

Saçma sapan bir anda, sebepsiz yere gelen yalnızlık ve bunalım hissi, olum sen ne ayaksın ya?

Değer verdiğim insanların değişip karaktersiz ve tiksinç birisine dönüşmesi kadar üzücü bir duygu yok ya.

Senin gökyüzünde benim yerim yoktu.

Basit kızlar hep ilgi görür. Farklı olanlar hep yalnızdır.

Ve sonra döndüm dedim ki; ah be kalbim, yorulmadın mı hep ilk kez kırılıyor gibi, acı çekmekten.

Bazen doğruları görebilmek için, bütün yanlışları yapmanız gerekir.

Kabul edelim, büyümek hiç iyi bir fikir değildi.

Bazen koklayamazsın, sarılamazsın, sadece özlersin.

Bir kızın sana ait olmasını istiyorsan, başka kızlarla ilgilenmediğini hissettirmen gerek.

Ne yapayım manzarası sen olmayan resmi?

Kimi iyi bir dost olduğumu söyler. Kimi ise soğuk ve mesafelidir der. Aslında beni anlatırken herkes, hak ettiği resmi çizer.

Net ol net. Bir şey ya vardır ya yoktur. Arada kalmak, gri cevaplar almak en nefret ettiğim olay. Ya evettir ya hayır. Ya beyaz ya siyah.

Ne istersen görürsün, gökyüzüne bakarsan. Ve istersen ölürsün, gözlerini kaparsan.

Sırf sevdiğim insanla konuşuyor diye nefret ettiğim kişiler var.

Mesaj attığım insandan soğuk cevap alırsam bir daha yazmam. Çok net.

Ya siyahsın ya da beyaz. Ya hep ya hiç, öyle yok biraz.

Deli gibi seyrettiğim dizi bitince oluşan boşluk uzayda yok.

Kalbimin ne kadar kırıldığından çok, kimin kırdığı üzüyor insanı.

Ve seninleyken, daha iyi biriymişim gibi hissettim. Daha mutlu. Daha az yalnız. Daha az kimsesiz.

Ben sana o kadar şeyi “boş ver” de diye mi anlattım sence? Hadi git bir düşün.

Seni üzüyorsa, unutulmayı hak ediyordur. Seni hak eden biri, seni üzmeye kıyamaz ki.

Moralimin bozuk olduğunu bir bakışta anlayan insanlara ihtiyacım var.

Arayıp buldukların değil de tesadüfen rastladıkların seni mutlu ederler.

Eskiden arkadaşımdı demeye utandığım insanlar var.

Ölümden sonra bile hayat varken senden sonra neden olmasın?

Bazen müzik dinlemek için değil de insanları duymamak için kulaklık takarsın.

Bugün oturdum ölümü düşündüm. Yirmi iki yaşında ve hayat bu kadar güzelken.

Bir kızla ilgilenmediğin her dakika onu biraz daha kaybedersin.

Kusur arıyorsan, tüm aynalar senin.

Bazen insanın aklında kendine sorduğu sadece tek bir soru oluyor; gerçekten bunları mı hak ettim?

Yanımdayken bile sana doyamazken, nasıl anlatır ki sensizlik?

Renkli göz denilince akla mavi ya yeşil geliyor. Çünkü kahverengi renk değil, araba motoru.

Küs değilsindir ama eskisi kadar da yakın değilsindir ya işte o durum çok bok.

Ağlasan ne olur ki? Onun umurunda bile değilsin.

İnsanlar değişir, sen sadece izlersin.

Sen çok sev de bırakıp giden yar utansın.

Kara bulutlar belirdi içimin bir köşesinde. Sonradan anladım, adam gitmişti.

Umut, uyanıkken görülen rüyadır.

Kimsenin nasıl biri olduğum konusunda en ufak bir fikri bile yok.

Sana geri zekâlı olduğumu düşündüren şeyi muhtemelen bilerek yapmışımdır.

Gereksiz hisler gereksiz insanlar, yanlış insanlar.

Zaman sadece acıları yok eder, anıları değil.

Kal demiyorum ama gitmesen iyi olur.

Çağımızın hastalığı, karakter yetersizliği.

Özleyince karşı tarafa bildirim gitmeli bence.

Böyle güzel gülen, gülünce beni daha da mutlu eden bir sevgilim olsa falan.

Senin kıskançlık dediğine ben kaybetme korkusu diyorum.

Her şeyim diyorsun ama o seni “hiçbir şeyi” olarak görüyor.

Güneşi söndürün, öldü umutlar.