Şiir Sokakta Sözleri

Yemin ederim intiharsın sen seve seve edilen.

Derdimin dermanı sensin. Bana bir duanın amini gerek.

Gözlerin ülkem gibidir. Kokun özgürlük, ellerin direniş, kalbin ise bende ki devrimdir.

Dışarıya yağmur, yüreğime hasret, fikrime sen. Nasıl yağıyorsunuz üçünüz birden bir bilsen.

Kaç şeker atarsan atarsan at. Yalnız içiyorsan, acıdır o.

Evet, kimsesizdik ama umudumuz vardı.

O kadar güzel gülüyor ki tamam diyorum bu kadar yaşadığım yeter.

Yanaklarım dururken canımı sıkman çok saçma.

Yine gece yine hüzün ve yine içimde sen… Ve yine biliyor musun? İçimde sen olunca hüzün de güzel.

Belki de konuşuyordur gözlerin. Ama ben gözce bilmiyorum ki. Sessizce biliyorum, usulca biliyorum, masumca biliyorum.

Salıncaktan düşen bir çocuk, hiç küser mi parka?

Herkese selam, sana hasret.

Bugün gökyüzü ayrı bir mavi, bulutlar ayrı bir beyaz, kalbim ayrı bir âşık.

Ötesi yok bu duanın benim ol. Benimle, aklınla, aşkınla bin yaşa.

Bana yüzünü dönme gece oluyor sanıyorum.

Belki de biraz geç rastladım sana. Ama her şey geç gelmiyor mu yurdumuza.

Bazen aşk iki lafı bir araya getirememektir. Seni dersin. Tükenir nefesin.

Özletiyor bu çılgın sağanak seni. Sırılsıklam özletiyor biliyor musun?

İkimiz birden sevinebiliriz. Göğe bakalım.

Sen mavi giyin, ben denizi unuturum.

Yüreğimdeki duruşunu seviyorum.

Çayı açık severim ama seni çok koyu sevdim ben.

Gittin… Ve solumda kaldın ve soluğumda ve sonumda.

Benim şiirlerim çay kokar, düşlerimde sade sen. Demlikte nefesin, bardakta gamzen.

İyi geceler canım derdin. Gecenin iyiliğinden çok, canın olma düşüncesi yeşerir dururdu içimde.

Ve güldün, rengârenk yağmurlar yağdı.

Sevmek her zaman yaklaşmak değildir. Bazen uzaktan seversin çok uzaktan.

Git diyorsun da, olmuyor işte git demekle. Ben de sana sev diyorum mesela. Sevebiliyor musun?

Yarından bir şeyler beklemekle geçiyor ömrümüz.

Ben seninle oturup susmayı bile sever oldum. Yeter ki yanımda ol.

Ben senin en çok sesini sevdim. Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi.

Bana da yazıklar olsun. Çağırsan yine geleceğim.

Kim istemez mutlu olmayı, ama mutsuzluğa da var mısın?

Sende gördüğümü görecekler diye ödüm kopuyor. Özdemir Asaf

Evet, ağlamaklı oluyorum, demdir bu. Hani kurşun sıksan geçmez geceden. Anlatamam nasıl ıssız, nasıl karanlık.

Önüne bakmasan diyorum, çarpışsak artık.

Aşk gelecek yerden şiir esirgenmez.

Senin gülüşün ilkbaharda daha renkliydi.

Söylediklerine değil ki, ben sesine inanmıştım.

Ve beni birden bire yüzünü değil, gözünü değil, sesini göresim geldi.

Çünkü her bir zerrem âşık her bir zerrene.

Geceler onunla güzeldi. O gitti, ne gece gece. Ne de güzellik var gecede.

Açık çay içerdi hep. Demli olunca bardağın diğer tarafından beni göremezmiş, öyle derdi.

Konu ne zaman senden açılsa kapatmaya kıyamıyorum.

Sen onlar gibi değildin. Anlar gibiydin.

Bir bilsen ne kadar özlendin. Utanır nefes olur gelirsin.

Gidecek zamanı buldun. Tam da kokunu ezberlemiştim.

Yalansan yalanı severim elimde değil.

Sen bile bilemezsin gülüşün ben de kaç bahar eder.

Seni özlemek bile sen varsın diye güzel.

Yalnızlık insana çok şey öğretirmiş. Ama sen gitme ben cahil kalayım.

Sen bana Allah’ın emanetisin. Seni sevmek aşktır bana.

Ağzımın tadı yoksa hasta gibiysem, boğazıma düğümleniyorsa lokmalar, buluttan nem kapıyorsam, inan hep güzel gözlerinin hasretindendir.

Seni hep seveceğim geçelim bunu.

Sen benim ilk şiirim, ilk kavgam, sen benim 17 yaşımsın.

Oluruna bırak, olmazsa tekrar bırakırsın.

Kış geliyor, oysa çok isterdim ellerini ısıtmayı.

Sen güldün ben bir yudum daha içtim çaydan. Yoksa nasıl açıklardım, içimdeki sıcaklığı.

O senin neyin olur dediler. Uzaktan dedim uzaktan yandığım olur kendisi.

Evet, ağlamaklı oluyorum demdir bu. Hani kurşun sıksan geçmez geceden. Ve zehir zıkkım cigaram. Gel artık.

Gecenin rolünü üstüne alma kadın. Uykuya dublaj yapma. Şairlere, şiirlere kanma kadın, kapat gözlerini bu sahnede ölüyorsun!

Bir şehir ol. Mesela, Antalya gibi. De ki; denizim kuruyana kadar seveceğim seni.

Gülümse biraz ilaç alacak param yok çünkü…

Mavi gibisin, her tonun güzel.

Gel, benim için değil, yemin ederim değil. Başka bir konu var.

Sen aklım ve kalbim arasında kalan en güzel çaresizliğimsin.

Tahammül gerek özlem iyice arsızlaştı.

Bir mısra daha söylesek, sanki her şey düzelecek.

Aramızda dağlar, yollar, yıllar var iken. Beni sana sımsıkı sarılı görenler olmuş.

Başka havalar getir bana içinde biraz bahar olsun biraz sen.

Alarmım düne kurulu, her sabah sana uyanıyorum.

Bir gamzesi var beni Allah koruyor.

Sensiz bir gün daha akşam oldu. İçim el vermiyor. Biz buna “gün” demeyelim.

Ve aşk senin tenezzül bile etmediğin gözlerimde kaldı.

Bir lokma simit için iki yakayı değiştiren martı simite mi âşıktır? Yakaya mı?