Sezai Karakoç Sözleri

Bütün şiirlerde söylediğim sensin. Suna dedimse sen Leyla dedimse sensin.

Kendi elimizle cehenneme çevirdik kendi içimizi.

Hayat sade olmalı, ama yalın olmamalı.

Diriliş; şeytanın topladığı ve uğursuzluk saçan her topluluğu dağıtma; Allah’ın ipine sımsıkı sarılan topluluğu kurma yolu, yöntemi, savaşı demektir.

İlk insandan başlar hakikat tarihi, yani hakikatin bilinişi.

Muhayyile ve aklın Allah’ı sınırlandırıcı veya bir surete bağlayıcı zaafını bilirim ve onunla savaşırım. Ona direnirim. Allah’ı aklımla kavrama, çerçeveleme donkişotluğuna girişmem. O’na sınırsız olarak gönlümü açmaya çalışırım.

Bugün yalnız yağmura tahammül edeceğim.

Geceye yenilmeyen her kişiye, ödül olarak bir sabah ve bir gündüz, bir güneş vardır.

İnsan, kendini hakikate adadığı, ruhunu ona açtığı ölçüde insandır.

Yol uzun, uzak. Kalbimizden başka pusula da yok gövdemizin cebinde.

Bir gün gelecek, yine Yüce İslâm Milleti, bilinçlenecektir. Nerelerden nerelere geldiğini öğrenecek ve bu onu uyandıracaktır.

Hayatı da şöyle yorumluyorum: hakikat savaşı ve karşı savaşlar, baş kaldırmalar.

Hayat bir ölümdür, aşk bir uçurum.

Herkes gibi olmak, olmayacak bir şey. Herkes gibi olmak, olmamak gibi bir şey.

Ellerin yaz demekti Gözlerin yeşerirdi kalbimin baharında.

Benim aşkım uymaz öyle her saza.

Ben insanın ruh, ruhun da bir tapınak olduğuna inanıyorum.

Seni öldürmeye gelen, sende hayat bulsun.

Baharı yaz uğruna tükettik ve papatyaları seviyor sevmiyor uğruna derken ömrü tükettik bir hiç uğruna.

Bütün şiirlerde söylediğim sensin. Boşunaydı saklamaya çalışmam öylesine aşikarsın bellisin.

Anne ölünce çocuk bahçenin en yalnız köşesinde elinde bir siyah çubuk ağzında küçük bir leke.

Aşırı umut umutsuzluktur.

İnsanı putların köleliğinden kurtararak fıtratın medeniyetini kuran peygamberdir.

İnsanlara gurur gelmesin, acizliklerini unutmasınlar diye Allah, ölümü yarattı. Bunu hiç unutmayarak, saatleri ve dakikaları, zamanı tam anlamıyla değerlendirmek: İşte bu dünyada bize düşen budur. Bundan ötesi bize ait değil.

Adalet mülkün temelidir. Peki adaletin temeli nedir?

Ve son sözü hep alın yazısı söyler.

Kadının üstün olduğu ama mutlu olmadığı. Günlere geldim bunu bana öğretmediniz.

Çağımızın üzerine çöken kâbus, materyalizm kabusudur.

İnancın yarısı utançtır. Her şeyi tam olsa da utancını yitirmiş bir medeniyet, sağlıksızdır.

Senden ümidi kesmem, kalbinde merhamet adlı bir çınar vardır.

Yüksel bir kere daha ey ahir zaman ezanı.

Siz bilmezsiniz, size anlatmak da istemem.

Arzulanan zenginlik, at kumaş ve ziyafet. Yetmez olur insana bir gün elbet. Kapitalizmin de komünizmin de özgürlük türküleri, sahte türkülerdir. Köleler için, zincire vurulmuş kürek mahkumları için uyutucu afyon nağmeleridir. Boş avuntular, göz boyayan, dikkat dağıtan esaret aranjmanları.

Dünya kavgasına, dünya için ve dünya adına değil, Allah için katılma.

Başarı, hayata tapmakta değil, hayatın hakkını vermektedir.

Göz seni görmeli ağız seni söylemeli, bütün deniz kıyılarında seni beklemeli.

Hep suç bende değil Beni yakıp yıkan bir nazar vardır.

Allah korkusu, ruhu istila etmiş tutsaklığı vuran silah, onu ikiye bölen kılıçtır.

Müslümanların kendine dönüşmesi, başka bir kültüre dönüşmelerinden belki daha güç, ama tek kurtuluş umutları olacaktır.

Yani sadece psikolojik müslümanlık, sadece sosyolojik müslümanlık veya sadece tarih içi müslümanlık yetmez. Her müslüman önce, kendi iç dünyasında müslüman olmalı, fakat ondan ayrılmaz bir şekilde toplum içinde ve toplum halinde de müslüman olmayı idrak etmeli. Ve nihayet bu psikolojik ve toplumsal muhtevaya mutlaka tarih şuurunu da eklemeli.

Allaha teslim olan eşyayı teslim alır.

Gerçek söylemeyince sanki yok.

Hakikat, Adalet, Fazilet. İnat etmiyoruz, bunlarda ısrar ediyoruz.

Ancak, umut umutsuzluğun olduğu yerde başlar.

Anlaşılıyor ki, İslam aleminin kaderi, Türkiye’deki kördüğümün çözülmesine bağlı.

İçimde ölen öldü, kalan kaldı, ben aynı.

Ne mutlu meşalesi Kur’an olan bir ümmete!

Ahiret inancı, kitaplarda yazılı satırlar olmaktan öte geçmedikçe, dünya taparlık, madde tutsaklığı, yani, ruhun zindan karanlığına mahkumluğu sona ermeyecektir.

Amentümüz, insanlığın ruhunu bir ruhul kudüs gibi diriltsin!