Sevgiliye Ağlatacak Sözler

Ağlamak gözlerdeki yaşı boşaltır, acın ise hep taze kalır.

Canı yanan sabretsin, canı yakan, canının yanacağı günü beklesin.

Seninle kurduğum hayalleri başkasıyla yaşayacak kadar güçlü değilim.

Mutluluk mu? Evet, adını duymuştum.

Ağlamak, ruhun kanama şeklidir. Sargısı yok, çaresi yok, sebebi var.

Ağlayan gecelerimin melodisi oldun mu hiç? Ağlayan gözlerimi sildin mi hiç? Ağlatmak için mi buldun beni insafsız.

Kahve falında balık para demekse; en büyük hazinemdir gözlerindeki okyanus.

Gel de birbirimizin kadrini bilelim. Çünkü ansızın ayrılacağız birbirimizden.

Eyvallah ne güzel bir sözdür. Bazen kabulleniş bazen boş veriş bazen yol veriş; ama sonunda hep bir rahata eriş.

Sen kalmaya bir neden bulamadın ya, ben ölmeye ne bahaneler bulurum şimdi.

Hani beraber geçirdiğimiz günlerde güldüğümüz o yerler var ya hazan rüzgarlarına teslim olmuş bugünlerde.

Bu kentin en tenha yeri kalbimdir şimdi.

Depozitolu bir yalnızlıktı benimkisi. Kim alsa geri getirdi.

Kimine git dersin değerli olursun, kimini canından çok seversin gereksiz olursun.

En kötüsü de berbat bir hafızam vardı, seninle geçen her şeyi hatırlıyordum.

Bazen insan ‘Seni seviyorum’ diyemez. Sadece ‘Sana da iyi geceler’ demekle yetinir.

Özledikçe kırılırsın, kırıldıkça dolar gözlerin.

Sen beni kandırmadın, ben sana inanmayı seçtim. Hepsi bu.

Aynı kitapları okur aynı filmleri izler aynı müzikleri dinlerdik. Herkesten farklıydık biz. Biz gerçekten ayrıydık. Şimdi ne okusam ne izlesem ne dinlesem hemen elim telefona gidiyor son ra o eskidendi diyorum çünkü biz artık gerçekten ayrıydık.

Bir göz göze neler anlatabilir bilmem ama bir söz bir gözü yıllarca ağlatabilir.

Karanlıklarda ve yağmurdan korkardım eskilerde Şimdi ise karanlıklar sırdaşım yağmurlar gözyaşım oldu.

Ağlayan gözlerim bir gün mutlu olacak o zaman sen ağlayacaksın benim mutlu olduğumu görünce kahrolacaksın.

Önemli olan şu ki insanlardan uzaklaştığında hayatlarına devam ederler geri dönmeni beklemezler.

Adın ki en güzel kelimedir dağarcığımda ne zaman ansam; kelimelerim kendini asar darağacında.

Gül şimdi ağlayan gözlerime bakarak gül. Yarınların için gül çektiğim acılar için gül sen hep gül beni düşünme gülüm.

Güzel olsan da kalmaz bu dünya mecnun olsan da güvenmem artık sana artık herkes kendi yoluna ben seçtim yolumu sana elveda.

Bence sen aşkı sadece çok sevmek olarak algılıyorsun. Oysa karşılıklı sevmektir aşk… Karşılıklı sevmek ve kavuşamamaktır.

Ağlamak için gözden yaş mı akmalı? Dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı?

Başkasını sevmen, bana acı verir mi sandın? Sen beni de sevmemiştin ki zaten. Çocuktum işte, öyle inanmıştım ki döneceğine.

Ben çocuklar gibi sevdim, devler gibi acı çektim.

Senin olanın yokluğu, bir alev gibi yaktı mı hiç seni?

İhanete uğramış kalbim buruk olsa da nefretim peşinden gelecek bunu unutma nereye gidersen git lanet ettiğim her şey üstüne gelecek.

Hayatta sevmem’ dedin ya, bunun ahireti de var, umutlanıyor insan işte.

Bilsem ki bir daha hiç dönmeyecek, bilsem ki gözyaşım hiç dinmeyecek utanmam sıkılmam mutsuzluğuma şimdi sensiz cehennemde yaşlanacağım.

Uğruna ödediğin bedeller mutluluğuna gölge düşürüyorsa hak ettiğin mutluluk sana biraz pahalıya mal olmuştur.

Arada bir yokluyorsun sol yanımı. Öyle bir seni seviyorum dedin ki inan olsun kalbime indin.

Eğer sonu mutlu bitmeyecekse, bana masalların dilinde konuşma ne olur.

Bana ışığın kıymetini göstermen için dünyamı karartmana gerek yok.

Çok farklı bir durumdur ayakkabısı yırtık bir çocuğun okulda gün boyu ayakkabısını saklamaya çalışması.

Ah be çocuk ah. Seninki, masalda ki pamuk prensese âşık olmak değil. Uyutulduğun ninnideki bostana giren danaya yüreğini vermek.