Sert Sözler

Bazı aileler çocukları doğduğunda kulağına isim yerine birkaç kez ‘adam ol’ diye fısıldasaydı, biz de büyümüş hallerini isimleriyle anabilirdik.

Mazin kirlenmişse lekesi çoksa, güzelliğin neye yarar şerefin yoksa!

Hadi kaldır kadehi! Varsa şerefine, yoksa gidişine içelim.

Çok dostum var benim, yeter ki işleri düşsün.

Hayatta iki şeye dikkat edin; yolda yürürken kavşaklara bir de yüzünüze gülen yavşaklara!

Hani derler ya ‘Özün neyse sözün de o olsun’ diye. Ben de diyorum ki; özü olmayanın söyleyecek sözü de olmasın!

Kız çocuğu okur mu? diyen adam! Karını hastaneye götürünce bayan doktor baksın demeyi biliyorsun.

Hak edene masadan öyle bir kalkıp gideceksin ki; kendisini garsona bahşiş olarak bırakılan bozuk para gibi hissedecek.

Şeytan’ın en büyük dostu, ağzı gevşek, yüreği yavşak olan insandır.

Gidişine illa bir isim konulacaksa; “Mal kaybı” diyelim.

Bu saatten sonra ben başkasını düşünerek yazarım, sen de üstüne alınarak okursun!

Keşke hep çocuk kalsaydım diye üzülme sevgilim. Çoğu zaman gözümde yeterince küçüksün zaten.

Ulaşamadığın kadına kaşar demeyeceksin paşam! Biraz delikanlı olup; bu beni aşar diyeceksin! O kadar.

Öyle kendi kendine yanarsın! Bizim kimselere şekil koyduğumuz yok. Ama şeklimiz birilerine koyuyorsa sıkıntı yok!

Kanı bozuksa, bahaneyi sütte aramanın âlemi yok ki.

Turşu kurar gibi, hayal kurmayın her hıyarla!

Her haltı yiyip, evleneceği kızın el değmemiş gonca gül olmasını isteyen erkekler, siz hiç b*ka kelebek, çiçeğe sinek konduğunu gördünüz mü?

Bizim aklımızın bile almadıklarını, başkalarının midesi nasıl alıyor anlamadım.

Yokluğumla iyi geçin, çünkü varlığım bir daha olmayacak!

Her iltifata itibar etme! Kurban kesilmeden önce boynu okşanır.

Kimi insan girdiğinde odayı aydınlatır, kimi de çıktığında.

İnsan herkesi almamalı hayatına; özeli olmayanın, özlemi olmaz!

Şerefin kadar konuş desem, sonsuza dek susacak insanlar tanıyorum!

Bir zamanlar ardından bakar ağlardım, şimdi dönüp arkama bile bakmam. Bir zamanlar uğruna dünyaları yakardım, şimdi şerefsizim bir kibrit bile çakmam.

Herkes kendine yakışanı yapmalıydı, bu yüzden sen de defolup gittin!

Giden gitmiştir, gittiği gün bitmiştir! Ben gideni değil, giden beni kaybetmiştir.

Sen! Anca benim falanıma filan olursun. Unutma! Kafamı çevirdiğim an yalan olursun.

Sen çare arıyorken o bahane arıyorsa, aranacak bir şey kalmamıştır; bırak gitsin!

Hayal kırıklığım olup ayağıma batacaksan, bi çekil şöyle kenara!

Baktın hayatın tadını çıkaramıyorsun, tadını kaçıranı hayatından çıkar.

Unut beni demişsin hiç düşündün mü sevgilim sen hatırlanmaya değer misin?

Ben hiç kimseyi öyle yarı yolda filan bırakmam. Aldığım yere geri iade ederim!

Bazı insanları toplasan da çıkarsan da fark etmez çünkü karakterleri hep ‘Sıfırdır’.

Yeni bir sayfa açtım, içinde sen yoksun. Kalbim barınak değil ki içinde köpekler olsun!

Bazen hayata sağlam bir temizlik gerekir. İçini tüketen aşklara, hırpalanmış dostluklara, yanlış insanlara yol vermek gerekir.

Rakıyı gören suyu, kadını gören yatağı düşünür olmuş. Oysa ne içmesini bilen var ne de sevmesini.

Hiçbir savaşta kazanan bir devlet olmadı, biri insanını kaybetti, diğeri insanlığını!

Kalbimi park yerimi sandın, çık dışarıda oyna!

Baba parası yiyerek kendini adam zanneden ile sırtındaki yük ile kendini beygir zanneden eşek arasında hiçbir fark yoktur.

Dostum ya da düşmanım olacaksan, ilk önce şerefli olacaksın!

Bütün erkeklere odun diyen kızlar! Her sabah o kadar makyajı ormana gitmek için mi yapar?

Bu dünyada gülmek istiyorsan ya kaderin güzel olacak ya da kafan…

Gidişini umursamadığım gibi, gelişini de beklemediğim insanlar var!

Nokta koyduysan bir kere, çevirmeyeceksin onu virgüle. Ne soru kalmalı ne de tek bir soru işareti geriye!

“İnsanlık” yazın. Boşluk Bırakmayın. Hiçbir yere göndermeyin. Bırakın sizde kalsın.

Hayatta üç çeşit insandan kork; dağdan inme, dinden dönme, sonradan görme.

Herkesin kalbimde bir yeri var. Kiminin altı çizili, kiminin üstü!

Bir kez ayrıldıktan sonra tekrar barışmak fayda etmez. Ya g*tü kalkmıştır, ya da sevgisi azalmıştır.

Gidene dur demekte neymiş? Asfalt bile dökeriz, maksat rahat yol alsın.

Güvenme karaktersizin vefasına. Bugün över, yarın söver!

Boş versene! Aşk mı kaldı artık? Herkes gördüğünü sever olmuş. Ne olduğuna değil ne verdiğine bakar olmuş.

Aşk için edilen yeminler yüzünden sığılmayacak cehenneme!

İki yüzlü insan pazar tezgâhı gibidir? Öne iyilerini koyar, arkası hep çürüktür!

Yeni bulduğun arkadaşları kaleme, eskileri silgiye vurma. Kalemin ucu kalbine batarsa, silginin yumuşak şefkatine muhtaç olursun.

Hani senin varlığın ‘fifi’ yokluğun da ‘tın’ ya; benim varlığım ‘olay’ yokluğum çok kötü ‘koyar’.

Haklısın güzelim; bizden adam olmaz, aşkı hala kalpte arıyoruz.

Kafam dağınık olabilir ama kimi nereye koyduğumu asla unutmam!

Bel altında kalsaydı aklımız, ayaklar altında kalırdı adamlığımız.

Hamurunu bildiğim insanların şekilleriyle ilgilenmiyorum!

Rabbim bizden uzak tutsun, demir paradan daha bozuk insanları.

Kimileri toprak kadar kıymetli, kimileri bir ot kadar değersiz… Herkes bir şekilde yaşıyor işte. Kimileri şerefli, kimileri şerefsiz…

Gidenin arkasından nokta koyun ki gelecek olanın ismi büyük harfle başlasın.

Sana sağır olana, sen dilsiz olacaksın.

Erkek özlediğini söylemez! Oturur bir sigara daha yakar.

Sigarayı kül tablasına bırakır gibi bırakırım seni.

Menfaat çevresinde dost edinen, çile yolunda yalnız kalır.