Orijinal Mesajlar

Büyümeyi hiç istemedim! Büyüdükçe insanlar daha az gülüyordu çünkü. Çocuk olmanın en güzel yanı istediğin zaman ağlayabilmekti. Büyüdükçe insanlar gizli gizli ağlıyorlar çünkü.

Gittin mi büyük gideceksin! Ayrılık bile gurur duyacak seninle.

Açtığın yaralara zaman ve dua sürdüm bekliyorum.

Kalbe kan pompalamaktan başka görev verince saçmalıyor.

Bir gülüyorsun kalbimin ritmi değişiyor döverim seni.

Sıkılırsan güneşten gece oluruz erkenden sen istersen.

Bir otobüs aşkıydı belki bizimkisi benim yolum son durak seninkisi müsait bir yerdi.

Kısa bir öyküdür hayat uğruna upuzun acılar çektiğimiz.

Bana bir günün 24 saat bir saatin 60 dakika ve bir dakikanın 60 saniye olduğu öğretildi ama sensiz geçen bir saniyenin sonsuzluk kadar uzun olduğu öğretilmedi.

Gidişin hüzünlü gözlerimde acısı yüreğimde kaldı.

Adam gibi sevenin aldığı ödüldür yalnızlık.

Ölürsem beni yârimin kalbine gömün. Mekânım cennet olsun.

Bir zamanlar deli gibi hesap sorduğun birine gün gelir hatır bile soramazsın.

Bir yalnızlık inşa ediyorum ki sorma: Mimar Sinan halt etmiş yanımda.

Biliyorum sığmazsın hiçbir yere bu sevdayla dünya sana dar. Ama dayan gönlüm. Dayan ki her gecenin mutlaka bir sabahı var.

Varlığımı hatırlatan tek şey apartmandaki sensörlü lamba.

Aramayacaksın kimseyi olması gerekenler zaten yanında. Ve yanında olmayıp gidenler ne aklında olmalı ne umurunda.

Farklıyız işte. Sen gülü severdin. Ben gülüşünü sevgili.

Biri gelir seni sen eder. Biri gelir seni senden eder.

Akıllı telefonmuş. Karşı taraf aptal olunca telefon akıllı olsa bile işe yaramıyor.

Gelen bir şey katmaz artık bana giden de hiçbir şey eksiltmez. Gel ya da gelme sevgili artık hiç fark etmez.

Şimdi söndü ışık sustu dudağımdaki sen çalan ıslık. Dünya ahiret acımsın artık.

Biliyor musunuz; insan maskeleri o yüzsüzlüğünüze hiç yakışmıyor.

Adını duyunca değil yanında başka bir ad duyunca yanar aslında canınız.

Aynı şeylere gülmediğim insanlarla mutlu olmam mümkün değil.

Ancak yaradan dener kulunu insan insanı denerse kalp hüküm giyer.

Ekmeğime hoşça kal sürdün ya sen ben şimdi ‘aşk’ karınla; sana ne şiirler yazarım.

Açlık en akıllı balıkları bile oltaya getirir. Goethe

Gidiyorum hayatından gözlerinin buğusunu yüreğinin kokusunu aldım gidiyorum.

Sen karşındakine içinden geçeni söyle. O seni öyle kabul etsin. Haa etmiyorsa gönder gitsin. Sen sen oluşunla özelsin!

En büyük hayali sana sarılmak olan bi insanı nasıl bu kadar kırabiliyorsun?

Umuttan umudu kesmemek istiyorum; çünkü hala hayatın düşlere borcu var.

Bir yandan hiç hatırlamamak üzere unutmak istersin bir yandan da bu dünyada seni ondan başkasının mutlu edemeyeceğini bilirsin.

Susmak kabullenmek değil cevaptır. Eğer insan kısa cümleler kuruyorsa uzun yorgunlukları vardır.

Dünyanın en büyük yüküdür; aklı sende olmayanı ısrarla yüreğinde taşımak.

Sen gittin artık yoksun ve boşuna yağıyor yağmur. Birlikte ıslanamayacağız ki.

Ölmek sorun değil de hani bir gün mezarıma gelirsin de kalkıp sarılamamak koyar bana.

Hiç ayrılamam derken kavuşmak hayal oldu.

Aşkları da ayakkabılarınız kadar itinayla seçmezseniz tıpkı ayağınızda olduğu gibi yüreğinizde de NASIR oluşabilir.

Zirvelerde kartallar da bulunur yılanlar da. Ancak birisi oraya süzülerek diğeri ise sürünerek gelmiştir.

Bilgisayarımda hiç dinlemediğim şarkı gibisin silmeye de kıyamıyorum.

Üzülme değmez sözünü duymaktan sıkıldım. Değmeyenlere zaten üzülmem. Üzüldüğüm şey; değmeyenlere. Yüreğimin değmiş olması.

Acı çektikçe insan olgunlaşırmış. Yalan be! İlk önce kalbin kırılır sonra çürümeye başlarsın.

Sabah kalkamayacağımı bile bile her gece alarmı kurarım. Böyle de prensip sahibi bir insanım.

Yüzüme okunmuş bir dua gibisin sevgilim. Çok şükür bugün de aşığım sana.

Hiç hata yapmayan insan hiçbir şey yapmayan insandır. Ve hayatta en büyük hata kendini hatasız sanmaktır.