Kimsenin ardından koşmayın çünkü seven insan yan yana yürür.
Güvenme karaktersizin vefasına. Bugün över, yarın söver!
Hesabını veremeyeceğin işlere kalkışma! Öbür tarafta bulaşık yıkatmıyorlar.
Tipi Tarlabaşı ama egosu sanırsın Nişantaşı.
El üstünde tuttum anlamadın. Ayaklar altında rahat mısın?
İki dakika insan ol desem zaman tutacak insanlar tanıyorum.
Hani senin varlığın fifi, yokluğun da tın ya! Benim varlığım olay, yokluğum koyar!
Ben geri zekâlılıkla mücadele vakfı mıyım, ya?
Bazı insanları hayata baktığı pencereden, atmalı.
Her gece resmine bakmadan yatamıyorum, illa tüküreceğim.
Sahipsiz kalıp tutuşunca etekler, sahibine döner tüm köpekler.
Ağır geliyorsa konuştuklarım, demek ki, boş değilmiş söylediklerim.
Tam diz çöktürecektim iki hecelik adına Paşam şiir yazılmaz dediler üç kuruşluk kadına.
Sen hala kabullenmedin mi sevap sandığın günahlarını!
Dur! Beynimi çıkarayım da eşit şartlarda konuşalım.
Şimdi sen gittin ya, şairin dediği gibi herkesi sana benzetiyorum. Bu da mı o şerefsiz acaba diyorum!
Sadece işi düşünce gelene, dost mu deniyordu? Puşt mu deniyordu? Hoşt mu deniyordu?
Hesabı olanlar sanmasın kapandı defterler. Tek tek yazıyorum her birini bir kenara. iyi kötü, bir gün ödenecek bedeller.
Sabrımın sınırları taştığında hayatımdan silemeyeceğim insan yoktur.
Canım, bak! Bir derdin sıkıntın olursa, biliyorsun, hiç umurumda değil.
Canım, karakterin yere düşmüş. Onu bir alıver oradan.
Kar yağınca mikroplar ölür diyorlar. İyi misin?
Seni unuttum sanma, sadece değerin kadar hatırlıyorum.
Bizde adettir; gelene Roma’yı, gidene kınayı yakarız.
Zoruna gittiğini duydum. Güzel yer, ben de gitmiştim!
Ben en azından katilimi tanıyorum. Fakat sen bir gün sevilmediğin bir yürekte, kim vurduya gideceksin.
Ben sana inandığım için bir gün kaybederim ama sen bu karaktersizliğinle bir ömür kaybedersin.
Tutamayacağın sözü diline, veremeyeceğin sevgiyi kalbine, mutlu edemeyeceğin insanı ömrüne koymayacaksın.
Taş gibi kızsın ama okey taşı. Elden elde gidiyorsun farkında değilsin.
Egonu öyle beslemişsin ki karakterin aç kalmış.
Aklımdan geçtin gittin, kim bilir yine kime gidiyordun.
Canımı sıktığın zaman sana tekme tokat dalıp, Pardon! Dalmışım. Diyesim var.
Tabağına yiyebileceğin kadar yemek, hayatına sevebileceğin kadar insan al. İsrafın lüzumu yok.
Ben insanları harcamayı iyi bilirim. Yeter ki bozuk olsun.
Tahammülü kalmamış birine hata yapmayın. Silerken kendisini düşünür sizi değil.
Gidenler sanıyor ki kalanlar her gün ağlıyor. Sen radyoyu kapattın diye şarkılar yarıda kalıyor.
Seni adam ederdim ama çoktan köpeğim olmuşsun, ne lüzumu var.
Sessizliğime aldanmayın. Bir esersem mevsim değişir!
Senin gibi bozuklukları kumbarada biriktirir, geleceğe yatırım yaparım. Ha çok mu sıkıştım; hiç düşünmem hemen harcarım.
Ara sıra kullan o beynini, yan etkisi yokmuş.
Bugün laf koymayacağım. Çay koydum; gel, iç, insanlık gör.
Eksik olmayın, dedik. Fazla olmaya başladınız. Hayırdır?
Apartman lambasının bile fark etmediği insanlarla uğraşıyoruz.
İçime attıklarım mahşere sakladıklarımdır. Suskunluğum sırf bu yüzden.
Bazıları gözyaşını siler, bazıları ise ağlatanı.
Lütfen insan taklidi yapma yakışmıyor.
Yanımda olması gerekenler zaten yanımda def olup gidenler kimin umurunda.
Gölgene de yazıklar olsun! Seni adam sanmış ki peşinden gidiyor.
SON YAZILAR
