Kul Nesimi Sözleri

Sofular haram demişler bu aşkın şarabına. Ben doldurur ben içerim günah benim kime ne!

Gah giderim medreseye ders okurum. Hak için, gah giderim meyhaneye dem çekerim kime ne?

Eyle perhiz, sakın dilden her hata dilden çıkar cahile verme sırrını, sır elden çıkar.

Cümlenin rızkını veren ol gani serdar iken, yeryüzünün halifesi hünkara minnet eylemem.

Felek benim senden bir sualim var.

Gâh çıkarım gökyüzüne seyrederim âlemi, gâh inerim yeryüzüne seyreder âlem beni.

Kalbim defter, dilim kalem, yazarım, hakikat emrini duyaldan beri, yitirdim Leylâ’mı gurbet gezerim, Mecnun gibi aşka uyaldan beri.

Bu yolda can yoktur, canan isterler. Gönül kabesinde erkan isterler.

Yanarım yoktur dumanım, gönlümde yoktur gümanım, al malım bağışla canım, varım meydanda meydanda.

Taramış zülfünü gerdana atmış. Beyaz ellerine al kına yakmış. Dedim öpüşelim dedi ki yok yok.

Vahdet kaynağından dolu içenler, kanım lştır bâdeye şarap istemez. Hakîkat sırrına candan erenler, ermiştir mahbuba mihrap istemez.

Zamanın hüzn-ü derdinden gönül bulmaz safâ.

Gerçi bugün Nesimi’yim, Haşimi’yim, Kureyşi’yim. Bundan uludur ayetim, ayate şana sığmazam.

Yanmaktır bizim kârımız. Harcedelim hep varımız. Pervâneler yaranımız. Gelsün bir hoşça yanalım.

Gitti bugünkü gün, dün ele girmez.

Bir can gördüm diri yiyor yılanı, emanete hıyanet ettiği için.

Söyledim daim “Enelhak” zülfünü can düşeli, tâ beni Mansur gibi berdâr etti uş.

Ben bana tek yâr olayım yâre yoktur minnetim.

Kelp rakip böyle diyormuş. Güzel sevmek pek günah. Ben severim sevdiğimi, günah benim kime ne. Nesimi’ye sordular, yarin ile hoş musun, hoş olayım olmayayım o yar benim kime ne.

Elif Allah dost eyleyen meylide güzel yar güzel yar aşıkları da mest eyleyen huyu da güzel yar güzel yar.

İblisin talim ettiği yola minnet eylemem.

Müddeîler arasında dediler mey haram. Sâkî-i dilcû elinden ben içerim kime ne.

Nesimi’yim vay başıma, kanlar karıştı yaşıma, yağın gerekmez aşıma, yeter zehirin katmasın.

Zerrece tamahım yoktur şu dünyanın varına, rızkımı veren Hüda’dır, kula minnet eylemem.

Ey gönül el aynasına bakmanın faydası ne. Sermayenden zararın var, satmanın faydası ne.

Kendin kadrin bilmeyen ne bilir dostun kıymetin. Merkebin boynuna cevahir takmanın faydası ne.

Kolay mı gerçeğe ermek, dost bağında güller dermek, orada kalsın değer vermek, yeter ucuza satmasın.

Par içinde biten gonca güle minnet eylemem.

Sabır gerek yahut sefer.

Bende sığar iki cihan, ben bu cihana sığmazsam, yersiz, yurtsuz cevher benim, hiçbir mekâna sığmazsam.