Koray Avcı Sözleri

Biraz sevmek diye bir şey yok. Ya öleceksin aşkından ya da vazgeçeceksin.

Korkunç bir sancı değil mi? Özleyip de sarılamamak.

Avuç içlerinden öptüğün bir kadını, unutmak pekte kolay olmuyor.

Öpmeye korkardım yanaklarından. Ya utanırdım yüz çevirirse diye. Utanmasın diye şarkılar söylerdim gerdanına sessizce. Ondandır omuzlarımdan düşen düşünceler. O yüzden söylüyorum ya şarkıların arasında şiirler.

Çalma kemençem dertli zaten yüreğim yara. Böyle ayrılık olmaz hep mi bu bahtım kara.

Tutuşsun gün yansın geceler, vaktimiz varken.

Kalbi güzel olanın, gözünden yaş eksik olmazmış.

Güldüğün fotoğraflar beni de gülümsetiyor, bilesin.

Saçınızın ucu kırılsa, kendine dert edecek adamları sevin. Merhamet, bir adama yakışan en güzel şeydir.

Küfür sevmezdim ben ama babam öğretti sayıp savurmayı. O da sevmezdi zaten hayırsız olmazdı evladı.

Ve bir gün herkes anlar sevdiğinin kıymetini. Ama gidince, ama bitince, ama ölünce. Kısaca; iş işten geçince.

Giden gider sel olur. En kötüsü de sen olur, sensiz olur. En beteri de sessiz olur.

Belki bir daha senin gibi bir aşka rastlamayacağım ama sende benim gibi bir yüreğe düşmeyeceksin.

Aklına geleyim sebepsiz, nedensiz. Beni hatırla ve gülümse. Sonra pişman ol ve pişman oluşun hiçbir işe yaramasın.

Biri var aklımda, darmadağın özlediğim.

Öyle ya; türkü gibiydi saçların, türkü gibiydi gözlerin.

Aramızda kalsın, bu aralar kendimden başka kimsem yok.

Kurduğum hayalleri anlatırım. Anlatır, inan diye gözlerine bakarım. İnanmazsın… Ulan hepsi gerçek olur, sen inanmadığını bile hatırlamazsın.

Sen bana geç geldin, ben sana erken.

Anason kokuyor bıyıklarımın kenarları. Sigara izmaritine kadar bitiyor. Dostlar konuşurken aklım dudaklarına takılıyor. Hayıflanıyorum dertte değil ama özlüyorum rakıdan sonra suyumu yudumlarken gizli saklı gözlerini.

Koray Avcı diye bir adam yapmışlar; sen susuyorsun o anlatıyor her şeyi.

Bazı kadınların tarifi zordur. Sadece seversin. Gülüşünü, bakışını, dokunuşunu. Kimdir diye sorarlar; dinleyen âşık olmasın diye anlatamazsın!

Kocaman bir çukur kazdı içimde. Kazmasız, küreksiz.

Bazen bir kahve yudumlayıp bir şarkı açarsın. Susarsın ve o şarkı senin söylemek istediğin her şeyi söyler.

Ne de güzel olurdu, ayrılık olmasaydı. Alma geldiğinde, gözlerim dolmasaydı.

Yaşamla ölmek arası sana şiir yazmak. Yazarken ölmek, okurken yaşamak.

Şimdiye kadar Leyla olduk. Mecnun olmaya zerre niyeti olmayanlara. Artık sıra Piraye olmakta. Hani aşkından ölmüş de yine de dönmemiş Nazım’a…

İnsan derdine kadar koyarmış rakıyı. Afiyet olsun.

Erkek dediğin yürekli olmalı. Kendini seven bir kadını üzmekten ödü patlayacak kadar da korkak.

Öyle bir aşk ki bendeki; ne söylesen başımın üstüne koyuyorum.

Birini unutmak için başkasını kullanmayın.

Sana gelesim var bu aralar. Bir sevesim var ki sorma gitsin. Nedenlerim var sana dair, nedensiz sebeplerim. Ne bileyim işte sensizken bile seninleyim.

Benim can yarımı sar gülüm. Çünkü derin bir nefes ki; aşk sana benzer.

Küs müyüz deyişine barıştığım insanlar var benim.

O beni bitirdi, ben ise onun için hayatımı.

Her yazdığımı sana dinletirdim. Bilmezdim ben nerde ne koyulacak. Virgülle noktayı hep sevgili zannederdim. Biri kaybolurken öteki yok olacak.

Eskiden sadece kışlar soğuktu. Şimdi ise, insanlar soğuk, yürekler soğuk.

Sonra bir şarkı çalar ve hıçkıra hıçkıra ağlamaya başlarsın.

Bir gün beni aramanı istiyorum. Öyle telefonla değil, şefkatim ara mesela, kokumu ara, sevgimi ara.

Mutluluğuna engel oluyorsam eğer, hiçbir zaman tanımadın say beni.

Hep senli hayaller kurdum, hepsi üzerime yıkıldı.

Hava çok soğuk bu günlerde ama üşümüyorum merak etme. Aşkının ateşi olmasa da yokluğunun yangını var içimde.

Sktir et geçer dediğim, hiçbir şey geçmedi.

Sendeki gülüş Ankara’ya deniz, İzmir’e kar getirir.

Düşme öyle aklıma. Sen bana gelince, ben kendime gelemiyorum.

Belki de hasret kalmak yaşamaktan daha özeldir. Bize yanlış öğretmiş olmasınlar?

Kadın karnına koca bir dünya sığdırdı. Siz dünyanıza bir kadın sığdıramadınız.

Her şey bir gün bitecek; giydiğin en güzel elbiseler bile seni unutup gidecek. Hatta gördüğün binlerce gözler kaybolup göçecek. Tek bir şey kalacak yastığının üstünde. Söylediğin şarkılar.

Misafir olarak geldi sanmıştım hüzün gönlüme. Meğer ev sahibi olacakmış bütün ömrüme.

Yoruluyor insan işte. Nasıl yorulmasın? Geçiyor işte günler bir şey demeden. Gün geçiyorsa işte, ömür geçmesinde ne yapsın.

Varla yok arasında yaşanır bazı aşklar. Gel demeye hayat izin vermez, git demeye kalbin.

Ben; hayırlısı buymuş, dediğim sürece, hiçbir önemi yok. Yolumdan çıkanların da solumdan çıkanların da.