Lisede takdir, teşekkür alana 20 gün ekstradan tatil hakkı tanısalar bu ülkenin başarı oranları tavan yapardı.
Biraz sendeyim, biraz deliyim hoş görün ben liseliyim.
Hayat kısa, dersler çok uzun.
Benim aşkın için verdiğim savaş tarih derslerindeki savaşlarla kıyaslanamaz aşkım.
Sakla samanı gelir zamanı, Mayıs’ta okul kırmanın tam zamanı.
Test çözerken içimdeki Ali Ağaoğlu ortaya çıkıyor. Bunu geç, bu zor, bunu işlemedik.
Bana kopya verenin 40 yıl kölesi olurum.
Ben bardak kırınca “sakar” annem kırınca “nazar” babam kırınca “o bardağın orda ne işi var.
Sınavları düşünüyorum kitaplarım kapalı.
Kopya veren arkadaştan kola esirgenmez.
Bir insan okuldan nefret ettiği halde nasıl Üniversite hayali kurar ki. İşte biz Türkler.
— Sınıfta bazı kendini bilmezler var + Onlar kim hocam? — Onlar kendini biliyor.
Öğretmen” indirin parmakları listeden kaldıracağım” dediğinde oluşan o gerilim trafoda yok.
Allah’ın var ettiği kulu, sen nasıl yok yazarsın hocam!
Her yiğidin bir yoğurt yiyişi, her öğrencinin bir kopya çekişi vardır.
Kopya bir sanattır ama bizim öğretmen sanattan anlamıyor!
Aydın biraz da uyumsuz olabilendir. Yaşadığı ortam ile çelişkisi olan kimsedir. Aydın, biraz da kendisiyle çelişkisi olan kimsedir. Çünkü aydın, tanımı gereği, gelişen kimsedir. Ama çelişki olmadan gelişme olmaz. Aydın gelişen, gelişirken, biraz da geliştiren kimsedir. Geliştirmeyen, aydın olmaz.
Sabah uyandığımda alarmın çalmasına daha 2 saatin olduğunu gördüm, sevinçten uyuyamadım.
Şu cuma akşamının güzelliğine bakar mısınız? Tavan bir ayrı bakıyor, duvarlar bir başka samimi, halının desenlerini daha anlatmadım bile.
Liseli ağlamaz sil gözyaşlarını zaten ağlasan da kimse anlamaz.
Bu yazılıda kopya çeksek de mi sıfır alsak kopya çekmesek de mi sıfır alsak.
Öğrenciyi altın sıraya oturtmuşlar ille de teneffüs demiş.
Kopya düzenine göre oturan öğrencilerin; yerlerinin değiştirilmesi sonrası bakışması, en hüzünlü ayrılık sahnesinde bile yok.
“Baba bende suç yok valla. Notlarımın yükseklik korkusu var.” dedim, sonra nasıl geldim buraya anlamadım. Burası neresi ki?
Akşam çalışırım – neyse sabah erken kalkıp çalışırım – neyse serviste çalışırım – neyse ilk ders çalışırım – neyse kopya çekerim.
Ben sabah okula giderken ayakkabılarımın sağıyla solunu karıştırırken. Kız saçlarını lüle lüle yapmış.
İngilizceden 2 aldım acaba hoca 98 puanı nerden kırdı?
Okul beni bozar, yaşasın cumartesi Pazar.
Keşke her sabah alarm çaldığında polisler kapıyı kırıp, “yat yat yat” diye bağırsa da geri yatsak. Sabahçı olmak zor zanaat.
Sen tatlı bir liseli, bense hayatı olmayan bir serseri, beni hor görme, bu serseri liselinin eseri.
Lisede takdir, teşekkür alana 20 gün ekstradan tatil hakkı tanısalar bu ülkenin başarı oranları tavan yapardı.
Hocalarıma büyük şükran duyuyorum, lisedekilere de üniversitedekilere de. Ama bir üniversite ne demektir biliyor musun? Ben eğer üniversiteyi birincilikle bitirdiysem, ben bugün bu hale geldiysem, bu, üniversite kantinindeki yoldaş öğrenci arkadaşlarımın katkılarıyla oldu. Beni onlar yetiştirdi.
Sevgili matematik lütfen artık büyü ve kendi problemlerini kendin çöz, problemlerini senin yerine çözmekten bıktım artık!
-Kanka ders çalışmak beni çok bozdu, az önce nerdeyse dolma kalemini dolma sanıp yiyordum. +O da bir şey mi oğlum, ben geçen gün kurşun kalemle birini vurmaya çalıştım.
Parasını verip dershaneye yazılıyorduk hoca gelmeyince de seviniyorduk. Zengin miydik, geri zekâlı mıydık? Anlamadım.
Üzüm üzüme baka baka kararır, öğrenci karneye baka baka morarır.
SON YAZILAR
