Kızgınlık Sözleri

Bana yapmayacaktın bunu. Sen umutlarımı, hayallerimi yıktın. Oysaki ne değer vermiştim sana, beş para etmezmişsin.

Üzülmem mi sanıyorsun yürek ağlar gözden önce.

Nice haksızlık gördüm, mazlumları korurken, yargısız suçlu oldum, hem de durup dururken, nazenin bir goncaydım, canım yandı kururken, gönül yaralarımı azdırana kızgınım. Gözlerimi yollarda süzdürene kızgınım.

Artık hayat, küçükken oynadığım kutu kutu pense ’ye benziyor nerdeyse. Çünkü herkes bir bir arkasını dönüyor sadece.

Her gecenin laneti üstünde olsun beni kızdırdın dertler senin olsun, belki o zaman benim gidi dertlerle mutlu olursun.

Nefret ediyorum senden neden bu kadar acı neden? Neden sevdim seni neden soruyorum kendime nedenler içinde cevaplar gelmiyor içimden.

Her şeyi kendine göre değil her şeyi bize göre uyarla her şeyi kendin için değil her şeyi ikimiz için iste…

Kırıldıkça öğrenir insan boş vermeyi. Belki de bu yüzden sildim birçok şeyi.

Ters, düz, hayatımın sadece arasındaki gözyaşı oldun, umutlarımda sayende kayboldu.

Seni ne kadar çok sevdiğimi biliyorsun, peki ne kadar kırgın olduğumu biliyor musun?

Kalpte kemik yok ama en çok kırılan yer orası.

Sen telafisi olmayan en büyük hatam benim. Senin yüzünden dünyayı bir kula satan benim.

Ben sana sevgi dolu umutlar besledim, sen hepsini görmemezlikten geldin. Şimdi sıra bende görmüyorum seni, kasma kendini boşuna.

Artık istediğin kadar karıştır aklımı, içinde kendini bulamayacaksın.

Sen o kadar tatlısın ki kızsam da kıyamıyorum sana gözlerin geliyor aklıma gülümsüyorum o anda delice seviyorum seni ama kızgınım hala sana.

Nefret, çok lüks bir duygudur. Sadece sevdiklerimize harcanarak yaşanabilir.

Buruk kalbim düzelmez bu sözlerinle asla! Sana ben inandım sevdim ama sen harcadın beni sevgi yolunda, dönme bana bir daha, hadi git yoluna…

Bir cefam var idi bin oldu, aktı gözüm yaşı sel oldu. Yaz baharım döndü kış oldu, sen benden gittin gideli.

Kimleri kaldırmadı ki bu yürek, kimleri üzmedi ki bu bilek ama senin bir sözünle dağıldı, seven bu koca erkek

Bugün sinir küpüyüm, öfkem dağlardan aşkın, zıvanadan çıkarıp, kızdırana kızgınım. Ar damarı çatlamış, pişkin ötesi pişkin, dilimdeki baklayı çözdürene kızgınım. Kirpikleri kaşlarda gezdirene kızgınım.

Dost dediğin kırgın olsa da her zaman dostun olandır.

Seni sevdim pişman olmadım, beni kırdın seni yine sevdim, sana darıldım yine sevdim, lanet olsun ben seni hep sevdim.

Yolunda ölüm olsa gelirdim seninle her acıya giderdim ama sen buna değmezsin vefasız insan.

Dal rüzgârı affetse bile dal kırılmıştır bir kere.

Yaradan’ıma güveniyorum bu dünyada, sen artık yoksun hayatımda adımı bir daha anma, yalan umutlarının içinde kaybolma.

Kim ne derse desin içimdeki kırgınlıklar bir tatlı söz ile bir gülüşle geçmez. Hayat kırmış beni, sende kır çok görmem.

Ümit ediyorum hala, belki bir gün gelir sen de acı çekersin, sen de seversin ve kaybedersin.

Kızgınlığım sana değil aşkım, seni seven kalbime.

Kırılmadık bir kalbim kaldı bu hayatta, onu da sen kırdın helal olsun sana.

Tıpkı nar gibiyim, dışım tek parça ama içim paramparça. Bu yaptığını sakın unutma.

Ben kısa bir aşk yaşamadım ki yalanlar içinde seni tatmin edeyim, ben seninle umutlarıma baktım ama sen onları benden çaldın.

Yeter be! İstemiyorum artık kimseyi yanımda. Her gelen biraz daha acıtıp gidiyor nasılsa.

Öyle ağırım ki kendime, sen benden gittin gideli. Tenim küs olmuş tenime, sen benden gittin gideli. Öyle bıkmışım ki kendimden, kurudum düştüm dalımdan, sanki ruhum çıktı canımdan, sen benden gittin gideli.

Sevdanı bulutların üzerine yazmışsın. Yağmur olarak dökülüyor gözlerimden.

Sürgülerim kapıları, kapatırım tüm ışıkları. Çeker perdeleri, yalancı bir gece indiririm yeryüzüne. Salarım vefasızlığın aç kurtlarını üzerine, kana bulanmış keskin sivri dişleriyle, liğme liğme ederler senden kalan her ne varsa geride. Ne resmin kalır duvarda ne de adın dilimin tam ucunda. Buruşturulup atılır, sana yazılmış her bir mektup her bir şiir. Sadece izleri kalır tozlu masamın üzerinde, birde kızgınlığım masum kelimelerin sırtında.

Nefretimi içime atıyorum her defasında seni kırmak istemiyorum ama artık kendime kızıyorum sana elveda.

Ne yürek kaldı sana verecek ne de inancım kaldı seninle bu yolda gidebilecek. Kızgınlıklarım içimde kör oldu seni toprağa gömecek.

Kızgınlık çok gürültülüdür. Kırgınlık oysa ne kadar da sessiz…

Ayrılığın merhemi silip atmak canımdan, Allah’ım söküp alsın seni bu sol yanımdan. Kendi zarfında saklı bir veda mektubuyum, artık sana yasaklı aşkın masum kuluyum.

Yemin olsun sana gülersem bir daha. Yemin olsun elini tutarsam bir daha sen kızdırdın beni buda sana elvedam.

Ne mutsuz bir hayat süreceğim sensiz, ne de kırgınlıklar içinde yaşayacağım çaresiz. Ben kendime yeterim, sen takıl bensiz.

Kalbin kemiği yok diye kırılmaz mı sandın?

Kin besliyorum sana karşı içimdeki nefret iflah olmaz, kızgınım sana neşem yok bu aralar.

Biraz gözyaşı biraz hüzün işte benim gerçek adım acılar, sen anlamazsın o kabiliyet kalmamış hayata pembe gözlüklerle bakan serseri uzak dur benden istemiyorum seni.

Bazen de sevesim gelir seni yeniden, tıpkı eskisi gibi. Koşulsuz karşılıksız, sensizliğimin göğsümün sol yanına çöktüğü zamanlarda, sevesim gelir seni yeniden. Sonra başkalarına meyledişin gelir aklıma, aşkı bir fahişe gibi atışın gelir kucaktan kucağa, kızgınlığım gelir aklıma. Sevemem seni yeniden, yanlış anlama istemediğimden değil hani, hep kızgınlığımdan…

Ömrümden çaldığın zamana acıyorum, zaman hataları telafi edecek günün birinde ama sen o zaman telafisi olmayan bir hata olacaksın gözümde.

Ben bu hayatı beni kırman için çekmedim bundan sonrada kırman için çekemem sana bye.

Duygularımın sürüklediği uzun ve karanlık yolda, kırılan umutlarımı arıyorum sensiz.

Dualarımla ümitlerime sıcak bakıyorum sen çıktın artık hayatımdan geriye bakmıyorum.

Kırgınım yalan sözlere, kırgınım sahte yüzlere.

Silah gibi sözlerin vurdu beni gözlerin, özlüyorum eski günleri bitsin bu kızgınlık hadi dön geri.

Ne kadar kızsam da sana içimde aşkın yakıyor kalbimi adeta, seviyorum seni ama kızgınım sana bunu unutma.

Yükle yalnızlığının bütün gri bulutlarını sırtıma. Vücudum yağmur sonrası toprak koksun.

Sana karşı artık duygularım yumuşak değil, sana karşı artık sözlerim sevgiyle dans etmiyor. Sen artık sadece yalansın benim için.

Ne kadar dert varsa yıktın üzerime, vurdumduymaz gibisin bakmıyorsun bile! Ne bu kızgınlık bu öfke? İstemiyorsan güle güle!

Kızgınlık halinde söylediklerini iyi düşün pişman olacağın sözleri söyleme bana kaldırmaz kalbim gerisini.

Öyle ağırım ki kendime, kırgınlıklar içinde şaşıyorum sana, ne sevmişim seni mecnun gibi.

Öyle yorgun ki hislerim. Artık sana karşı bir şey hissetmeye bile dermanı yok.

Senden beklemezdim bu davranışları ya ben seni hiç tanıyamamışım ya da sen benim hiç olmamışsın.

Kırılmak kadar sevgisizliğinde beni beter etti hayatımda…

Huzurlu yaşamak istiyorsan kızdırma beni mutlu olmak istiyorsan benden başkasına bir daha bakma.