Kırgınlık Mesajları

Ben zamansız girdim hayatına, sense zamanla çıktın hayatımdan. Aramızdaki fark buydu sadece.

Hıçkıra hıçkıra ağlattın ya beni ölsem de unutmam seni.

Benimle konuştun, benimle gülümsedin. Şimdi bunları bu kadar çabuk unutabiliyor olmandan nefret ediyorum.

Bazen kırılsam da susuyorum, Kırmaktan korktuğum için… Mevla kalbi kırık eylesin de Kalp kıran eylemesin.

Yazıyorum, çünkü içimde susturamadığım bir ses var içimde.

Eğilmedik, bükülmedik ama çok kırıldık.

Kendime tüm yalanlarım tükendi! Yeni yalanım ol, tut elimden kandır beni.

Hani derler ya; insan sevdiğine hiç kırılır mı diye? Aslında insan en çok sevdiğine kırılır!

Kıskanılmaktan rahatsız olan birini hiç sevmeyin. Ne demek kıskanılmaktan rahatsız oluyor, sevilmekten de rahatsız olur o. Değer bilmez mal.

Hadi elindeki bardağı yere at. Sonra özür dile. Onu kırmak istemediğini ve onunla tekrar su içmek istediğini söyle. Komik değil mi?

Bilirsin; kimsenin hakkı kalmaz kimsede. Ne bir milim ileri ne bir milim geri, tam beni kırdığın yerden kırarlar seni.

Belki de susmak, gerçeği anlatmanın tek yoluydu!

Şimdi sen hangi yüzyıldasın sevgili? Ya erkenden gelip ölüyorum yine ya da geç kalıp yetişemiyorum sana.

Ey can! Kimseyi kırma, sözden ağırı yoktur. Beden çok yükü kaldırır ama gönül her sözü kaldıramaz. Mevlâna

Öfke, kızgınlık gelip geçiyor da kırgınlık hiçbir yere sığmıyor.

O da o kadar doğru bir seçim değilmiş demek ki. Boş ver be dostum.

Halimi hatırımı sorma iyiyim buralarda. Biraz hatırım kaldı gitmelere, biraz da halim yok artık seni sevmelere.

Ağladıktan sonra gider aynaya bakarsın, aslında olanlara değil de haline üzülürsün.

Ben sadece sevmeyi biliyorum, unutmayı öğrenemedim.

Birçok kişinin hayaliyken, senin gerçeğin olabilirdim.

Kırılmış bir kalp; yanmış kül olmuş evin, cepte kalan anahtarlarına benzer.

Ve her şey bir gün biter. İnsan en başta bunu kabullenirse daha sonrasından güçlü olabiliyor.

Bir zamanlar yüzümdeki tebessümün sebebiydin oysa şimdi gözyaşlarımın.

Değmiyor bazen, uğruna yorulduklarımız. Nazım Hikmet

Kırıldım bir kere sana, kolay olmayacak benim için biliyorum ama baktığın ayna gibi kırdın beni bir daha aynı olmayacak gibi.

Üşüyorduk, canımızı yakan insanlara bir daha sarıldık.

Ve bazen kırılıyor insan saç uçlarına kadar.

Sadece ben değil, hayallerim de sana kırgın.

Sessizliğin duyulur bomboş odamda, dokunsalar ağlarım.

Oysa ne çok şey var sana diyemediğim, suskunluğumda.

Bir hayal uğruna bin hayal kırıklığına uğradım. En sonunda öğrendi kalbim, kırıldığı halde atabilmeyi.

Dokunma bana öyle çok kırıldım ki her kelimem bir yerini kesebilir.

Çiçekler rüzgârın şiddeti ile kızlar erkeklerin ihaneti ile sorarlar.

Yeniden sevmeni istiyorum anladın mı yokmuşum gibi yeniden istemeni!

Güvensiz kalplerimizi karakteri bozuk insanlara borçluyuz.

Bir süre sonra anladım ki; vazgeçilmez olan sen değilsin. Vazgeçmeyi bilmeyen benim.

Eğer gerçekten önemseniyorsan, bir şekilde seninle ilgilenmenin bir yolunu bulur. Bahanelerle falan uğraşmaz.

Artık kopardığın papatyalara sorarsın ‘Hani sevecekti! ‘diye.

Ücretsiz olmasına rağmen sevmesini beceremeyen insanlar var ne yazık ki.

Ne kadar iyileşirse iyileşsin bir kere kırılınca bir daha ki sefere sakınıyor insan kendisini.

Birini gerçekten sevdin mi; Yaşı, ne kadar uzakta olduğu, boyu, kilosu sadece lanet birer sayıdır.

İnsanlara güvenmek mi bir daha? Şeytanın cennete girme ihtimali kadar az ve morgdan bir ceset alıp kalp masajı yapmak kadar saçma.

Gözlerimden tut da ciğerlerime kadar kırgınım. Can Yücel

Kırdıysa sessiz kal. Sessizliğinden kırıldığını anlamıyorsa onsuz kal.

Dal kırıldığı yerden, insan de kırıldığı kalpten koparmış.

Kızgınlık çok gürültülüdür, oysa kırgınlık ne kadar sessiz.

Az önce oturma odasından mutfağa geçtim. Dönerken salona da bir göz attım. Eğlenceden öleceğim, çılgınlık diz boyu.

Kızgınlığım geçer de kırgınlığıma çare bulamadım.

Sadece gelecekteki mutluluğumuzun hayalini kurarken gerçekten mutlu oluruz.

Ben kimseyi kırmadan yaşamaya, herkesin gönlünü hoş etmeye çalışırken hep kırıldım.