Kapak Yazılar

Aşk acısı taşımayan yürek ya deliye aittir ya ölüye.

Buğulu camlardaki sözler gibisin; yani nefesim olmadan bir hiçsin.

Ne kralına giderim ne alayına! Bir durum varsa kralı da gelir ayağıma alayı da!

Herkese gerektiği değeri vereceksin öküze kravat takmanın bir alemi yok.

Kapatmaya gücünün yetmeyeceği kapıyı ardına kadar açma, açmaya yüzünün yetmeyeceği kapıyı da tamamen kapatma.

Eskiden altını çizdiklerimin şimdi ise üstünü çiziyorum.

Kendime yakışanı severim. Herkese yapışanı değil.

Senin marka olduğun yerde etiketi ben koyarım!

Arkamdan konuşan insanlar, konuşmaya devam edin. Küçük insanlar konuşur, büyük insanlar konuşulur.

Bazı kadınların şövalye sandıkları adamların, aslında alüminyum folyo ile kaplanmış denyo olduklarını görmeleri baya zaman alıyor.

Kimileri toprak kadar kıymetli, kimileri bir ot kadar değersiz. Herkes bir şekilde yaşıyor işte. Kimileri şerefli, kimileri şerefsiz.

Dünya âleminin derdi ben olmuşum, demek ki zamanında iyi koymuşum.

Dünyanın en yüce tahtına da çıksanız, oturacağınız yer yine kendi kıçınızın üstüdür. Şerefsizim seni seviyorum dedi. Hangisine inanacağıma şaşırdım.

Sevilmek istiyorsan önce insan ol! Ha bu arada insanlık bedava rahat ol!

Ne kadar sevdin diye soruyorlar. Hep aynı cevabı veriyorum, “hak etmediği” kadar.

İnsanlar da fotoğraf gibi; ne kadar büyütürsen, o kadar düşüyor kalitesi.

Gidiyor musun? Git! Soytarısı terk etti diye, kralın sarayı yıkılmaz.

Siz kumarda kazanan aşkta kaybeder yalanına inanın! Unutmayın ki; kumarda kazananlar aşkı satın alıyorlar.

Sen! Pardon siz mi demeliydim? Siz kaç yüzlüydünüz? Ben yanlışlıkla hanginizi sevdim?

Yanlış kişiye “senden elektrik aldım” dersen, nasıl biri olduğunu sana faturayı kestikten sonra anlarsın!

Uzak dur çek elini benden, senin gibi seviyesizleri çok geride bıraktım ben.

Değmeyen birine dönüp bakmam. Adamsa notunu hayvansa otunu verir giderim.

Aklımdan geçtin gittin, kim bilir yine kime gidiyordun.

Acılarım katlanılmaz değil ama bir de tuz basanı var.

Uzun gecelerde uykumsa virgülüm. Bu kısa cümlede son noktadır ölümüm!

Zor severim ama çok severim! Gerekirse ölebilirim hak edene değeri neyse veririm, yanlışını görürsem tarihe gömerim.

Sende haklısın. Adamlığın kadar konuş dedim diye bu susmalar.

Üzülme, seni unuttuğumu sandın, her köpek havladığında aklımdasın.

Lafa gelince fena esersiniz, icraata gelince pamuk şekersiniz.

Oralarda benden yok bir düşünsen anlarsın. Buralarda senden çok var görsen şaşarsın.

Kendini kalp mi sandın sevgili? Atmadan duramıyorsun!

Nerede beni unuttuysanız orada kalın tekrar gelip alamam sizi.

Yanımızda olması gerekenler zaten yanımda, defolup gidenler kimin umurunda.

Arkamdan konuşanların hepsi arkamda takılmaya devam etsin.

Hesabı olanlar sanmasın kapandı defterler. Tek tek yazıyorum her birini bir kenara. İyi kötü, bir gün ödenecek bedeller.

Herkes pinokyo gibi insana dönüşme şansı bulamadı, kimileri hala odun kaldı.

Şimdi sahne senin devam et. Ama sıra gelmesin dua et!

Çok talibim var diyenler; sevinmeyin! Ucuz malın alıcısı çoktur.

Doğru zamanda gelen yanlış insana tanıdığın şansı, yanlış zamanda gelen doğru insana tanımadığın sürece üzülen hep sen olursun!

Dilini terbiye etmeden önce yüreğini terbiye et; çünkü söz yürekten gelir, dilden çıkar.

Zamana bırakma. Çünkü o kimseyi sağ bırakmadı. Hala sağken bir daha dene!

Kime dünyamı versem dünyamın içine etmesini çok iyi biliyor.

Bir erkek, bir bayandan daha çok trip atıyorsa o ilişkinin beyin ölümü gerçekleşmiş demektir.

Minareden düşenin parçası bulunur, bulunur da gönülden düşenin parçası bulunmaz.

Unutma! Senin küle çevirdiğin kalbe, bir başkası üfleyerek can verir.

Bazı insanlar hep ‘kaptan’ olurlar, söz konusu ‘dümen çevirmek’ olunca.

Ya geç karşıma ortalığı sevginle inlet, ya da çekil kenara adam gibi nasıl sevilir seyret.

Şerefin kadar konuş desem, ömür boyu susacak insanlar tanıyorum.

Piyangonun sana çıkmadığına çok şaşırdım hâlbuki bütün numaralar sendeydi.

Canımı yakacak kadar cesareti olanın, sonuçlarına katlanacak kadar da gücü olmalı.

Bana hava atacağım diye kendini kasma! Damarındaki kanın bile bana hasta.

Esmeyi bilmedikten sonra rüzgâr değil fırtına olsan ne yazar.

Gitmeyi tercih edenlerin ardından, el sallayın ki; artık sadece bir ‘el’ olduklarını daha iyi görsünler.

Ben kimseye beni sevsin diye soytarılık yapmam. Ya sever bildiği gibi ya gider geldiği gibi.

Bin sene de okusam, ne biliyorsun diye sorsalar bana haddimi bilirim derim.

Küçükken hayvanlarla konuşabilsem ne ilginç olurdu diye düşünürdüm. Meğer yıllardır iletişim kurabildiğim bir sürü hayvan varmış.

Seni seveni zehir olsa da yut, seni sevmeyeni bal olsa da unut!

Hani ben kötüyüm ya senin gözünde! Hiç düşünüyor musun acaba; sen kaç kuruşluk adamsın benim gözümde.

Bana yol vermeyi düşünmeden önce. Sana verdiğim yolda yürümeyi öğren.

Bırakın ucuz lafları. Benim pahalıya mal olmuş suskunluklarım var. Sustum mu, suratına değil yüreğine vurur cümlelerim.

Bilirsin ben çok cimri biriyimdir, onun için kimseyle paylaşamam seni.

Dilerim ki, bir gün benden yana şikâyet ettiği ne varsa onlara muhtaç olmasaydın.

Aldattıktan sonra köpekler gibi pişmanım deyip, geri dönen sevgiliye, kalp değil bir parça kemik verilir.

Ağır geliyorsa benimle yaşam kapı orada ikile paşam.

İtle köpekle uğraşacak olsaydık veteriner olurduk.

Erkekliğin gücü bir kadına vurmakta değil; 1 kadına vurulmaktadır.

Yokluğunun iki yakasını bir araya getirip; varlığını ilikler misin ömrüme.

Eski sevgilim, marketten hıyar aldığımı görünce; aynı sen dedi. Şimdilik yanıt vermedim ama elbet evde kaşar bitecek.

Kaç promil eder şerefin? Söyle ona göre kaldırayım kadehimi!

Kendini beğenmiş insanları severim. Hiç kimsenin beğenmediği bir şeyi beğenmek, ayrıcalıktır.

Yok, artık sana ait tek zerre bünyemde. Sen koca bir hiç oldun bende, ettiğin tek cümle ile!