Kim bilir, masalınızın kahramanı, başka bir hikâyenin figüranı olmaya gitmiştir belki de.
Anılarımızı bırakıyorum ölürken sana kıymetini bil olur mu? Unutma unutacak gibi olursan da bi şehrin her sokağını gez, bizi göreceksin o sessiz sokaklarda.
Gittin mi büyük gideceksin! Ayrılık bile gurur duyacak seninle. Can Yücel
Hiçbir şey yolunda gitmezken sen nasıl gittin?
O benim nereli olduğumu ve adımı bile unutur ama ben onun kirpik sayısını bile unutmam.
Fazla uzatmayacağım. Yerime koyduklarının sana koyması dileğiyle!
Sen hiç sevdin mi sevildin mi ya da sever iken gözyaşına boğuldun mu oysa seven kalp cennet bahçesinden gül kokuyla dolup taşacak kadar zaten cennettin eşsiz gülü dür.
Sevmeyi bildik ama sevilmeyi bilmedik.
Sil gözünde ki sahte yaşları beni usanmadan uçurumdan atan vefasız sevdiğim sebepsizce çekip gittin kör kurşunların hedefine oyuncak ettin bir gün bile olsa hiç mi yüreğin sızlamadı şimdiyse susmayı tercih ettin sus bakayım çünkü senin varlığın dünden kusurluymuş bir daha ardına dönüp de bakma.
Zaman dediğin zaten geçiyor, zamanın geçmesi değil de kiminle nasıl geçtiği önemli?
Bir hoşça kala sığdırdı beni, yere göğe sığdıramadığım.
Şimdi koskoca bir hayatın içinde yapayalnız bıraktın beni. Sahi, hiç mi sevmedin?
Bir gün herkes gibi olmadığımı anlayacaksın; ama o zaman sen benim için herkes gibi olacaksın!
Bir gün beni sorarlarsa: çayı, sigarayı bir de beni çok severdi dersin.
Bir kadın sizden vazgeçiyorsa, sebebi sizi sevmemesi değil, sizin yeterince çaba göstermemenizdir.
Biz senle kayıp kentin aşıklarıyız. Kent bulunsa bile biz kavuşamayız.
Bir gün kader sessizce kalplere en güzel mutluluğu serpecek çünkü o güzel cennettin eşsiz gülüne huzur dolusu sevgiler dilerim.
Bana omzum kadar yakın, bir mutluluk kadar uzak.
Yok dostum oyuncak değil bu yürek, F5’e basıp yenileyemiyorsun!
Hayalini zihninde kalbinde öyle bir yaşa ki, hayalin sana doğru kanatlanıp koşsun.
Bazen gülmek istersin oysa dünyanın öfkesini tükenmez bilmez çünkü kaderin cilvesidir sevip de gözyaşı dökmek tatlı bir gülümsemen zalim dünyanın zehrini cehenneme çevirir.
Ayrılmak mı gerekiyordu şair olmam için?
Yine de beddua edemem sana; Allah ne mutluluğun varsa versin. Özdemir Asaf
Gittiğine üzülmüştüm. Artık olmadığına seviniyorum.
Sesinin fotoğrafını gönder. Söz unuturum her bir şeyini.
Erkekleri bilemem ama adamlar kıyamaz sevdiğine!
Burada kalmanın anlamı yok artık sevgi bazı gönüllere ağır geliyor.
Kaşara alışmış erkeğe köy peyniri ağır gelir!
Elveda demem, daha saçının kokusunu içime çekmedim.
Sen mi sevdin yoksa ben mı âşık oldum, sen mi yaralandın yoksa ben mi öldüm.
Son kullanma tarihi geçmeyen tek ilaç gülüşün, sen orda bir yerlerde gülüyorsun, benim avuçlarıma kuşlar konuyor.
Vazgeçilmez olan sen değilsin. Vazgeçmeyi bilmeyen benim.
Gitmek istiyorsa, bırak gitsin! Aklı seninle olmayanın bedeni yanında olmuş ne yazar?
Çok çocuklu bir anneye sormuşlar. Hangisini daha çok seviyorsun? Şöyle demiş; İyileşene kadar hasta olanları, eve dönene kadar dışarıdakiler, büyüyene kadar küçükleri, ölünceye kadar hepsini seviyorum işte anne yüreği.
Hayırlısı be dayı hayırlısı. O hep öyle derdi. Ayrılmamızın neresinde görüyordu bilmem ayrılığı ama onunda dediği gibi hayırlısı.
Gideceksen, gölgesinde beni ne kadar çok sevdiğini söylediğin çınar ağacını da götür. Ne de olsa senin şahidin. Gün gelir lazım olur.
Sebebi yoktu ama bahanesi hep çöktü.
Mutlu ol! Ki beni kaybettiğine değsin.
Gerçek sevdayı bulmak senin elinde, buda deli olman için en büyük sebep.
Hiçbir ayrılık beni bu kadar etkilemezdi. Çünkü giden sen değil, kendimden ben gittim!
Hangi çağdan kalma âdet oldu, 2 gün sevip, bir ömür terk etmek!
Özür dileme benden. Affetmek büyüklükse, siktir et küçük kalayım!
Sözün bittiği ama kalbimin ve gözlerimin susmadığı yerdeyim.
Aklıma gelme diye, dinleyemediğim şarkılar var benim. İlhan Berk
Oysa… Sen gülünce; Bütün gökyüzü dile gelirdi.
Yürekli bir kadının başı, yüreksiz bir erkeğin omzuna ağır gelir! Nazım Hikmet
SON YAZILAR
