En Güzel Aşk Dolu Sözler

Attığım her adım benden uzakta; bastığım her yerde yokmuşum meğer! Çırpınırken ben denilen tuzakta; ben sana saplanan okmuşum meğer!

Sevdan benim gönlüme düştü. Başını gel göğsüme yasla. Beni artık sen gel kıyasla. Bir başkasıyla olmam asla.

Bir gün zaman kayar ellerinden tutamazsın. Öylesine bendesin ve öylesine sendeyim ki artık unutmak istesen de unutamazsın.

Sihirli güçlerim yoktu ama beni düşünsün diye her gece o’nu düşünürdüm. Olur ya belki kulağı çınlar, benden bilir.

Tut ki ben imkânsız bir aşk için yaratılmışım; peki yüreğime düşen kelebeğin suçu neydi?

Her gelen sevmez ve hiç bir seven gitmez derler. Oysa ben geldim seviyorum gidiyorum hala çok ama çok seviyorum.

Seni seyrettim camdaki buğuda suya dönüşen nefestin. Sızdı damla aşağılara camı aştı hayalin, dışarıya geçti. Ben denizlik, sen birikintiydin.

Seni düşünmek güzel şey, dünyanın en güzel sesinden en güzel şarkıyı dinlemek gibi bir şey…

Çaresiz kalmışım bağlı bileğim, kahretsin sen yoksun, nasıl güleyim, ey benim hevesim, arzum, dileğim, yaşamak seninle, öl de öleyim.

Benden nefret edenlerle meşgul olacak vaktim yok çünkü ben bana değer verenleri sevmekle meşgulüm…

Mutluluğu sende bulan senindir ötesi misafir.

İstisna bir yara gibi kal bende. Hayra yorulan düşlerim ol. Böl gecemi, destursuz gir mabedime, şifa niyetine dokun yüzüme.

Her gelen sevmez ve hiçbir seven gitmez unutma. Bil ki; giden dönüyorsa sevdiğinden değil, kaybettiğindendir aslında! Ne acıdır insanın bildiğini anlatamaması. Ben deyip susması, sen deyip ağlamaklı kalması… Ne kadar seviyorsun dersen; o kadar işte. Tavanı kadar sokağın ve dibi kadar cehennemin…

Hayatta üç şeyi sevdim; seni, kalbimi, ümit etmeyi. Seni sevdim, sensin diye, kalbimi sevdim, seni sevdi diye, ümit etmeyi sevdim, belki seversin diye.

Gidenin arkasından gelen gideni bulacak mı zannediyorsun? Artık şaşırtmıyor beni dostun kahpeliği, elimi sıkarken sapladığı bıçak. Nafile, artık kışkırtamıyor beni düşman.

Bir gün bensizlik çalar kapını. Benli dünleri düşünür, avunursun.. Sanma ki yalanlar içinde, ben gibi bir doğru bulursun.

Öyle değil işte kardeş, düşman kör nişancıdır da dost bilir nerden vuracağını.

Kavga edelim, küselim, darılalım ama en sonunda hep gülelim olur mu?

Tek kaldı dünyam, dünyam olur musun? Deniz kadar sevdim, dalgam olur musun? Ateş gibi yandım, alevim olur musun? Hiç âşık olmadım desem, âşık olur musun?

Yalanım varsa kalkmayayım şuradan ben seni, bir tek gün bile unutmadım.

Öyle çok yanar ki için dünyadaki bütün suçları işlediğini sanırsın. Oysa sadece sevmişsindir.

Sevmek olağanüstü, aşk basittir. Sevmenin taklidi olmaz; aşkın sahtesi vardır.

Gidene yol yakışır sevene bu kalp tıkır tıkır çalışır. Bir gün bensizlik çalar kapını. Benli dünleri düşünür, avunursun. Sanma ki yalanlar içinde, ben gibi bir doğru bulursun.

Sözlerin aklımda ya da aklımın ardında, hayalin karşımda ya da sesin kulağımda, ya ben çıldırıyorum, ya da çok özlüyorum, ya özlemek, ya da özlenen çok özel bir tanem.

Bazen bu acı bu yüreğe fazla dersin kendine ama hata bizdeki küçücük yürekle kocaman sevmişiz. Ne haddimize.

Korkma bana âşık olmaktan ya da çekip gitmekten. Çünkü kalbimdeki hiçbir cesedi sahipsiz bırakmadım ben. Artık ne geri gelmeni beklerim ne de ben gelirim. Nasılsa ben bir şey kaybetmedim, sen bensizliği seçtin. Karar senin.

Havanın serinliği tenini ürpertmesin, bedenim yanında olmasa bile, ruhum hep senin yanında.

Beni dualarına katmayan birinin kalbinde olmak istemem.

Hayır! Bu sana son şiirim olmayacak ne de son şarkı sözlerim… Asla! Yazacağım her gün yeniden her gün bir öncekinden fazla.

Dünde, bugünde, yarında yüreğin kadar yanındayım. Kendini yalnız hissettiğinde dokun yüreğine ben hep ordayım.

İçinde yalnızca, sen olduğun için sana karşı duyduğum bir duygu olduğu için korkumun sebebinde sen olduğun için seviyorum. Yine de korkmuyorum seni sevmekten. Seni seviyorum seni seviyorum.

Bazen önemli olmamalı gidecek olan ya da gelmeyen. Çünkü bazen, başlaman gerekir her şeye yeniden. Kim bilir; masalınızın kahramanı, başka bir hikâyenin figüranı olmaya gitmiştir belki de. Değer mi gitmesine, gitmezdi değmese.

Gâh eserim yeller gibi gâh tozarım yollar gibi gâh akarım seller gibi gel gör beni aşk neyledi.

Aşk karşındakini bulunmaz Hint kumaşı sanmanla hıyarın teki olduğunu anlaman arasında geçen zamandır kalbim seni unutacak kadar adi ise ellerim onu parçalayacak kadar asildir.

Seni sevmek kaderimse unutmak ecelim olsun. Bir kez yalanını yakaladığın kişinin, bin kez doğrusunu sorgularsın kardeş…

Denizler sonsuzdur ama sevgim kadar değil, güneş ısıtır ama senin kadar değil, herkes seni sever ama benim kadar değil.

Her gece, sonrasında başka bir gece her gece, anlamsız bir bilmece ve yine her gece aynı düşünce seni seviyorum.

Aşk bu yağmur dayanmaz bu bahara, bulutlar ince ve narindir ve bulutlar tanır sevgiliyi döker mercan kuşlarını avuçlarımıza.

Öfkeni yapraklara yaz sonbaharda dökülsün, derdini rüzgâra yaz estikçe uzaklara götürsün, sevgimi kalbine yaz öldüğünde seninle gömülsün.

Eğer gökyüzü bir parça kâğıt, deniz bir şişe mürekkep olsaydı yine de sana olan duygularımı yazmaya yetmezdi. Seni o kadar çok seviyorum ki.

Keşke ilk tanıştığımız ana dönsem ve yoluma seni görmeden devam edebilsem.

Şayet aşkın tohumu düşmüşse gönlüne suyunu esirgeme aşkın hakkını yeme pişman olursun ömrünce.

Rahman’a teslim olup, her çay yudumlayışımda umuduma umut katarak; bir yağmuru seyretmeyi sevdim ben, bir de ‘beklemeyi’ seni!

Bir şey yapmadan önce eğer yaparsan sana ne yapacağımı bir düşün önce.

Tek başıma değilim ben ve ümitsiz aşkım var…

Bir umut vardır hiç tükenmeyecek, bir hasret vardır çekilmeyecek, birde ölüm vardır, bir gün elbet gelecek ama sana olan sevgim ne ölecek ne de bitecek.

Yanağına düşen kar tanesi eriyip, dudaklarına indiğinde ve o bir damla serinliği biriyle paylaşmak istediğinde, yüzünü rüzgâra dön, oradayım.

Asıl marifet, aynı kişiyi her gün yeniden sevebilmektir. Benim gibi seni seviyorum…

Mevsimlerden sonbahardayım, senin yüzünden. Dünyadaki herkes için herhangi biri ama herhangi biri için dünyalara değersin.

Sokak lambası sessizliğiyle aşığım ben sana; kimi zaman parlayıp, kimi zaman yanarak.

Elini tutup, gözlerine baktığım seni seviyorum diye haykırdığım son aşkım sen olur musun?

Seni seviyorum derken hiç yalan söylemedim, yalan söylerken hiç seni seviyorum demedim! Sert rüzgârlar karanlık geceleri severmiş, aynen benim seni sevdiğim gibi.

Yine sensiz bir gün başlıyor yüreğimde. Yine uykusuz girdim bugüne, isyan ederim sensiz geçen günlerime, ne olur mahkûm etme beni sensizliğe.

Çok üşümüştü elimi tut ısınırsın dedim günah dedi bir daha sevdim.

Kal dersen, dağlarca severim seni, bir deniz olurum ayaklarında, aşk bu özleyiş bu, hiç belli olmaz, kalbim duruverir dudaklarında.

Bazen rüyalarımda seni görüyorum, o zaman sana âşık olduğumu anlıyorum, sana deliler gibi aşık oluyorum, söylemek istiyorum ama söyleyemiyorum.

Bir kadını çok sevin. Sesine âşık olun. Yüzüne âşık olun. Gözlerine âşık olun. Saçlarına âşık olun. Onda bulduğunuz huzura âşık olun. Göreceksiniz ki siz bunları yaparken, o size çoktan âşık olmuştur.

Seni niye mi seviyorum geçmişin içinde kaybolmuş beni, yeniden hayata döndürdüğün için.

Rize gibi olmalı aşk, arkana baktın ı yemyeşil tutkular, önüne baktın mı masmavi umutlar.

Bir kez yalanını yakaladığın kişinin, bin kez doğrusunu sorgularsın kardeş.

Sevdiğinin yüzüne gözüne değil; ahlâkına, imanına, iffetine, hayâsına âşık olmak gerek.

Benim sadece sana ihtiyacım var. Sesine gözlerine mesajlarına gülüşlerine…