Duyulmamış Ağır Abi Sözleri
Benim gibiler, sevmeyi sevenler, her derdi çekenler; ihanete gelemezler.
Ben hiç kimseyi hayatımdan çıkarmadım sadece yerlerini değiştirdim. Hak edeni kutladım hak etmeyeni şutladım. O kadar!
Bana kelime cambazlığı yapma kızım. Bir laf sokarım, kürtajla bile aldıramazsın.
Bizi gömmeye çalıştılar. Unuttular ki bir ölür bin diriliriz.
Delikanlılık belinde taşıdığın silah değil bedeninde taşıdığın yürektedir.
Diz üstü yaşamaktansa ayakta ölmeyi tercih ederim.
Firari saatlerin ardından gelen isyankâr sokakların tövbekâr çocuklarıyız biz sevdiğimiz için için yaşar dostumuz için ölürüz ve de hiçbir zaman hiç bir yerde kimseye hesap vermeyiz.
Bazı şeyler nasiptir bir bardak çay söylersin nasibin varsa içersin.
Bazı insanları da sadece, tanıyana kadar çok seversin!
Azrail bile ayağıma gelecekse sen neyin tribindesin güzelim.
Kimine göre yalanım kimine göre kralım ben adamına göre adamım.
Kalabalıkta artistlik yapanın tenhada özrü kabul olmaz.
Vurursunuz eyvallah da, ölmezsem sıkıntı büyük!
Arkamdan konuşanların hayallerin de imzam var.
Dosta da yenildik aşk da. Ama düşmanlar hala hayran.
Çocuk yok karşında anlatma masal, kurbağa bekleme olursun sanal, bizim sevgimiz her zaman, delikanlı gibi seviyoruz ağır abileri izliyoruz.
Yıllar vardır nasıl geçtiğini bilmezdim, bir gün vardır yaşamın anlamını değiştirdi bana dair; hissetmediğimi, bilmediğimi yaşattı, iste o ani senle yaşadım senle sevdim.
Herkesin korktuğu ölümü biz sokaklarda oyun niyetine oynarız.
Hayal kurmak için değil; hayat kurmak için sevdim seni.
Senin ateşinle kimler yanar bilmiyorum ama benim denizimde senin gemin battı!
Rabbim, dedi; Dilimdeki tevekkülü kalbime indir. Tam bir tevekkül nasip et. Mademki kadere iman ettim, dilimdeki tevekkülü kalbime indir.
Gitmeyi bileceksin, ne kadar çabalarsan çabala olmadığını anladığında gideceksin. O zaman sen kazanmış olacaksın.
Hayatta edindiğim tecrübeler yediğim kazıkların toplamıdır.
İp cambazı mısın? Ölümle yaşam arasındaki ince çizgide geziyorsun!
Rakıyı gören suyu, kadını gören yatağı arar olmuş! Ne içmesini bilen var ne de sevmesini. Yılmaz Güney
Ölmeyi çoktan göze aldım, ama yanımda kimleri götüreceğimi düşünüyorum.
Acılara dayanır bu yürek ama senin gibi nankörlere asla! Gözlerimin gördüğü yerden sildim seni bitirdin içimdeki delikanlı sevgiyi, mutluluklar sana yaşadığın namert hayatında.
Geldiğim yerlere planlarla gelmedim. Vura vura, kıra kıra, yıka yıka, yıkıla yıkıla ama tek gün bile yarın ne olacak demeden yani bileğimin hakkıyla.
Bu günde ölmedik, ama yaşadık mı? O da belli değil.
İki arada bir derede kalmadı hiç gönlüm, ya sevdim, ya sildim.
Kurnaz ol ama bana uygulama senin bildiklerin kadar benim sildiklerim var!
Hayatı kurallarıyla yaşarsan ezilirsin, kendi doğrularınla yaşarsan ezersin.
Kalemimi kırmış olabilirsiniz ama mürekkebimde boğulacaksınız.
Biz önceden küçük şeylerle mutlu olan insanlardık. Sonra aklımıza sevda diye bir şey soktular, toparlanamadık.
Sen tarifi imkânsız bencil bir yaratıksın! Seninle geçirdiğim zamana değil seninle geçirmeyi umduğum hayallerime acıyorum şimdi Pislik!
Bazıları şükretmeyi bazıları küfretmeyi öğretir insana.
Hiç tanımadığım insanlarla birden yapmacık davranarak birden samimi olacağıma, egolu davranarak doğal olmayı yeğlerim. Yapmacıklıktan iyidir.
Her zaman mutluluğun doruğundayken gülünmez, bazen sırf hayata gıcıklık olsun diye uçurum kenarındayken bile gülümseyeceksin.
Bir kere alıştın mı yalnızlığa, her kafanı bozana yol verirsin kardeş.
Şımaracak kimsen olmayınca hayat seni kocaman bir adama çevirir.
Benim gözüm karadır sevdiğime değer veririm değer verdiğimi severim, sen benim değerimi bilmedin şimdi sokak köşelerinde değer ara kendine değersiz insan!
Benim en büyük lanetim unutamamak. Ne iyilik yapana gönül borcum bitiyor ne de kötülük edene kırgınlığım geçiyor.
Reislerle kurduk mekânı dayılarla harcadık bu yolları serserilerle âleme daldık delikanlılarla şekil yaptık, bizler ağır abileriz herkesi severiz.
Gölgene lafım yok o da seni adam sanıp peşinden geliyor
