Oysa ki kendim için yaşamadım, senin için öldüğüm kadar.
Çok şey istemedim ki, yüreğimdeki sevginin hakkını verseydin yeterdi bana.
Gönlümün pasını silecek, bir gönül dostum da yok.
Kimi çok sevdiysem, mutsuz olmam için yemin etmiş gibi uğraştı.
Yapılacak yığınla hata varken, biz hep aynı hatayı tekrar tekrar yaparız.
Eski yaralarını dindirsin diye sarıldığın insanın sende yeni yaralar açması çok acı.
Ağlamıyoruz diye, mutlu sanıyorlar galiba.
Yıldızsız gecelerden, güneşsiz sabahlara…
Birçok kişinin hayali olursun gidip gerçeği olmak istersin, o da hayal olur.
Bahaneler, sadece uzak kalmayı tercih edenler içindir.
Umutsuz bu bekleyiş, biliyorum gelmeyeceksin. Ama umutsuz da yaşanmıyor be güzelim.
Neyin var? Sorusuna derin bir nefes alıp ‘iyiyim’ diye cevap veren insanların neler yaşadığını tahmin bile edemezsiniz.
Eskiden uğruna ölünecek aşklar vardı, şimdi ise sakıza dönmüş çiğnenip atılıyor.
Yürüdüğümüz yolları gezdim tek başıma yeniden. Bir sen yoktun yanımda kaldırım taşlarında sekerek yürürken.
Bize yakın insanlar, bizi uzaktan da yaralayabilirler.
Bugün günlerden cuma. Yine yeniden. Ve zaman su gibi akıp geçiyor biz öyle bakarken.
İnsan hüznünü sayfalarca yazabilir, mutluluğu için dakikalarca kahkaha atabilir. Ama acısını uzun uzun anlatamaz. Öyle işte denir. Öyle…
Umudunu yitirme; şu hayatta bir şeyin bitişi, her zaman başka bir şeyin başlamasına sebep olmuştur.
Ben senin beni sevebilme ihtimalini yanlış hesapladım.
Kalbim, seninle gurur duymalıyım, bunca acıya katlandığın için.
Yanlış insanlarla doğru yapmaya çalışınca ‘Neden olmuyor’ demenin de bir anlamı olmuyor.
Salak salak sahipleniyoruz insanları, sonra onların hiçbir şeyi olmadığımızı anladığımız anda üzülüyoruz.
Aslında iyi biriydim, sonra canımı yaktılar duygularımı kaybettim.
Üç günlük dünyanın, üçüncü günündeyim.
Çoğu zaman ‘iyi ki varsın’ dediklerimizin gerçek yüzlerini görecek kadar sürprizlerle doludur hayat.
Sanırım ebem ben doğduğumda göbek bağım yerine, kısmetimi bağlamış.
Kendi işini kendin gör! Sakın unutma; beklenti eken, hayal kırıklığı biçer.
İnsanın en iyi dostu yastığıdır aslında. Mutluluğu da onda gizlidir, gözyaşları da.
Her aklıma geldiğinde gözlerim doluyor. Sorsalar anlatılacak gibi değil; içimde öldüremediğim şey her gün beni öldürüyor.
Sen gidince şamdanlardaki mumları yaktım ve sönünceye kadar geri döner dedim. Ama dönmedin, mumlar da bitti. Şimdi bu şamdanları ne yapayım?
Bir şeyleri kafanızda tam olarak bitiremediyseniz, zaman ilaç değil zehir olur insana.
Sensizken hiç böyle olmamıştım. Ya sana alıştım ya sevgine. Yeter ki alıştırma beni sensizliğe.
Öyle yoruldum ki hayattan, kapayıp gözlerimi bir daha açasım gelmiyor.
Mesaj zamanı yaşanılan pişmanlık evresi; atmalı mıyım? Atmalıyım. Atıyorum, attım, atmasa mıydım? Attım da iyi halt yedim. Allah’ta beni kahretsin.
Allah’ım bize halden anlayanı gönder, hal bilmezlere yetecek sözümüz kalmadı.
Acıyla dolmuş her aşk, çabuk solar.
Ve sözün bittiği yerde sadece susarsın.
Bana yalan söylediğine üzülmedim, bundan sonra sana inanamayacağıma üzüldüm.
Bir bahçeye giremezsen, durup seyran eyleme. Bir gönül yapamazsan, yıkıp viran eyleme.
Sol yanımdasın ama sana dokunamıyorum, bu da bana dokunuyor.
İnce düşündükçe, inciniyor insan.
Koskoca bir umudu, küçücük bir insana sığdırdım.
Ne söz kaldı nefesimde ne aşk kaldı kalbimde çek git artık üzme beni.
Senin umurunda olmazdı… Benim, yanında yürürken ayaklarım kesilirdi.
Tam buldum dediğim anda kaybettiğim için bir şeyleri, artık emin olmadan hiç bir şeye sevinmiyorum. Hayal kırıklığından iyidir.
Bana olan aşkın biterse bir gün, önce bana söyle ilk ben bileyim.
Beni merak etme; hiçbir şey ve hiç kimse için önemli değilim artık.
Bazen bir sözün olur, söylesen de seni yakar, sussan da.
Öyle karmaşık bir haldeyim ki; ağlaya ağlaya gülesim var!
Her şeyinle seversin, tüm gücünle belki ama yine kaybedersin. Neden mi çünkü her ‘seviyorum’ diyeni adam zannedersin.
Özledim gel dese, hiç düşünmeden giderim dersiniz! Ama gerçekler acıdır. Ne o gel diyebilir, ne de siz gidebilirsiniz.
Aslında acılar hiç geçmiyor, yeni acılar gelince o meşgaleyle eskilere ara veriliyor.
Uzadı geceler, sensiz bir türlü geçmek bilmiyor. Sabah olunca en azından yanımdayken görmek umudum vardı.
Gereksiz olan her şey, hayatımda yerini aldı.
Oluruna bırakamazsın, ölümüne bırakırsın bazen.
Kolay diyorsun, gel bir de sen yaşa sensizliğimi. Atilla İlhan
Sevgisiz tükenmiş kalbimin atışları. Artık hiç atmıyor sanki. Gelip girsen tekrar yüreğime, sana can vermek için hiç kan pompalamayacak belli.
Sen hiç her şeyden vazgeçtin mi? Hayallerinden, geleceğinden, ailenden, sevdiklerinden ve güneşten bile? Ben vazgeçtim.
Aslında bazen, hayatına girenleri düşünmeyi bir kenara bırakıp, kimlerin çıkması gerektiğini düşünmek gerek.
Ne senden vazgeçesim var; ne de sana gelebilecek bir yolum.
Gece mi daha karanlık, insanların kalbi mi?
Senden başka engelim olmadı benim.
Bende mutlu son yok, başkasında dene.
Aklım koca bir mezarlık. Gömülen gömülene, unutulan unutulana.
Sen de yalan oldun ya, bütün doğrular keyfine baksın.
Hevesim kaçmasa birçok şeyi başaracağım ama yok arkadaş, yerinde durmuyor ki. Tam geliyor sonra hemen kaçıyor.
Yollarına kurşun döktüm belki gelirsin diye. Odamın ışığını açık bıraktım geldiğinde geriye dönme diye.
Yabancı bir şarkı gibiyim, dinleyenim çok, anlayanım az.
Yanımızda olmayan insanların rüyalarımıza girmesi hiç adil değil.
Güzelliği anlamak için bir kere bakmak yeter ama bir karara varmak için çok düşünmek gerekir.
Senin ağırlığın kadar mürekkep kullandım sana yazdığım sözlerle. İki damla sevemedin beni, sana da yazıklar olsun.
Bazen aklıma yazacak bir şey gelmiyor. Sanki bütün iyi sözler yazılmış ve yazacak yeni bir söz kalmamış gibi.
Bir gün benden şikâyet ettiğin ne varsa özleyeceksin.
Hayattaki en zor şey, insanın kendi kendini teselli etmek zorunda kalmasıdır.
Neresinden vurulmuş diye sorarlarsa, hayallerinden dersin.
Ağacın sallandığı gibi, yaprağın düştüğü gibi sen de sallanıp gönlümden düşme!
Aslında kendimle çok mutluydum, rahat battı sanırım.
Bırakıp giderken ellerimi, beni böyle mahzun bırakmamıştın hiç. Şimdi söyle zalim sevgilim benimleyken aldığın hayatın tadını nasıl alacaksın?
En iyisi bugün çıkmamak dışarıya, hani moralim bozulsun istemiyorum. Görmek istemiyorum el ele tutuşmuş çiftler.
Seçtiğin yolda sana mutluluklar diliyorum. Unutmak alışmaktır. Unutursun demiyorum ama, alışacaksın biliyorum.
Onsuz kaldığını anladığında uyumayı dene, bundan sonra yapabileceğin en iyi şey o olacak.
O, yeni bir kadına kalbini bıraktı, ben de artık onu beklemeyi bıraktım.
Bazen olacak gibi gözükür, olacağına inanırsın, sonra tam oldu derken, olan sadece kocaman bir hiç olduğunu fark edersin.
Her şeyi içine atarsın da, kendini atacak yer bulamazsın.
SON YAZILAR