Arif Nihat Asya Sözleri

Sizler için aşağıda harika Arif Nihat Asya Sözleri sözlerini hazırladık. Bu sözler, etkileyici ve anlam dolu içeriklerle dolu, hem kısa hem de uzun seçenekler sunuyor. Güzel ve yeni ifadelerle duygularınızı en iyi şekilde ifade edebilir, resimli içeriklerle zenginleştirilmiş bu Arif Nihat Asya Sözleri ile paylaşım yapabilirsiniz. Günlük mesajlarınızı daha anlamlı kılmak için gunumesajlari.com.tr de bulacağınız bu sözler, Instagram ve WhatsApp gibi sosyal medya platformlarında dikkat çekmenizi sağlayacak. Duygularınızı en güzel şekilde aktaracak sözleri burada keşfedin



Tekerleri dört köşe bir arabaya bindirdiler bizi, bir gidiştir gidiyoruz.
Bazen hedefim, görülmedik yerlerdi; Bazen de ağaçlar, “hazırız, çek!” derdi. Bir gün, şu yakın dağları aldım önüme; Bir gün bana şurada dalgalar poz verdi
Bozkurt’a benzeyenler ve bir günde dev gibi orduları yenenler, destanlarda kalan Bozkurt’un nesi olurlar diye sorana, tarih diyecek: Yavruları!
Bu ülkedeki kavga Türk ile Kürt’ün kavgası değil, hilal ile haçın kavgasıdır. Hilalin altında bir olun çok kalabalık olacağız, göreceksiniz.
Şehit olmayı göze almayan gazi olamaz.
Düşünüyorum, o halde varım.” demiş Descartes ama Arif Nihat Asya ise “Hayır, yanlış. Düşünülüyorum, o halde varım.” demiştir.
İnanmak; basamakların çıkamadığı yere kanatlarınla tırmanmaktır.
Duvarda bir gedik açmaya bir taşın eskimesi yeter.
Vazoya saksının farkını sen söyleme, çiçeklerden sor!
Kimdik o zaman, şimdi kimin kullarıyız! Bir mutluluğun garip yoksullarıyız!
Kalemini bir silah gibi değil, bir kaşık gibi tut yoksa aç kalırsın. Diyordu bir kitabında.
Sanatkâr halıda gülü dikensiz yapmış ayakların incinmesin diye.
Yaşamaktan mı yorgunum bilmem. Seni günlerce beklemekten mi?
Artık ne sefer var, ne zafer talibiyim. Mademki şu hür ülkelerin sahibiyim. Lâkin bana söyleyin çocuklar: kendi yurdumda neden böyle misafir gibiyim?
Bu kitabın kaç dakikada okunduğunu bırak, kaç senede yazıldığını düşün!
Onlar senin esrarına “rüya” derler. Rüyanı hakikatlere kurban etme!
Bir saçı okşamaz, bir alnı serinletmez, bir yelkeni şişirmez, bir eteği havalandırmazsın. Neyleyim senin gibi rüzgârı.
Işığı önüne al, yürü! Gölgen arkadan ister gelsin, ister gelmesin!
Sen hem yaşamak, hem de yaşatmak gücüsün.
Bütün dualarımızda uzun yaşamak isteği var Eni olmazsa bir ömrün, boyu olmuş ne çıkar.
Sen benden uzaklaşınca kalsam da yarım. Yaklaşma ki sensiz de bu dünyada varım!
Billur en güzel kahkahasını kırılırken attı.
Kulun olarak doğmasaydım, kendiliğimden gelir fahri kulun olurdum Allah’ım!
En büyük acı, acıtmaz olmuş zincirlerin acısıdır; köleliği kabul etmenin, başkaldırmaktan vazgeçmenin acısıdır.
Nerde o yiğitler ki, gür sesleri ülkeyi bürür, yürü dese, dağlar yürür, dur dese kalpler dururdu.
İçimizden biri köprü olmaya razı olmazsa, kıyamete kadar bu suyun kıyılarını bekleriz.
Gözler kalbin aynasıdır. Ama sen yine de gözüne kalbini sorma.
Ben bir garibim, anlatacak kıssam yok; Tattan, kokudan ve renkten hissem yok! Kaldım yarı çıplak, yarı aç, yollarda: Dünyada benim “gel!” diyecek kimsem yok!
Biz, kısık sesleriz. Minareleri ezansız, gökyüzümüzü bayraksız bırakma Allah’ım!
Dostlar, “ne kadar uykucu şeymiş!” demeyin. Rüyası için bekliyorum uykuyu ben!
Şayet geceler gebeyse gerçekten ey. Sonsuz gece, bari sen de rüyanı doğur!
“Yatsın, diyerek, bari bu akşam, erken!” Annem, bana kumsalda masal söylerken. Bir tatlı hafiflikle açıldım kıyıdan enginlere. Gövdem gemi, ruhum yelken.
Bir kuşa yeten yuva iki kuşa da yeter.