Anne Özlemi Çekenler İçin Sözler
Benim için bir gün değil her gün anneler günü ve hediyem de dualarım.
Bu dünyada bir annesi olmalı insanın. Doyasıya sarılabileceği, birlikte gülebileceği ama en önemlisi onunla birlikte, onun kadar ağlayan bir annesi olmalı.
Gittiğinde önüne geçip, “beni de götür” dememek için neler vermezdim benim melek annem ama yapamadım. Sadece gözlerimiz buluştu ve sessizce çekip gittin. Seni çok özledim canım annem.
Anneye özlem, özlemlerin en ağırıymış meğerse annem. Ben bunu sen yokken anladım, senin özleminle içim dolup taşarken ve çaresizce beklerken anladım annem.
Canım annem bu dünyada şu koca yalan dünyanın yükünü kaldırdım da bir sensizliği kaldıramıyorum. Her şeye alıştım da bir sensizliğe alışamadım. Seni çok özledim annem.
Ne olurdu gelseydin ve sarılsaydın sımsıkı. Rüyalarımda değil, gerçekte duysaydım o güzel kokunu annem.
Ne sana kızgınım ne de kırgın, sadece yorgunum annem. Seni özlemekten ölesiye yorgun ve çaresizim.
Seni çok özledim diye bağırmak, haykırmak geliyor içimden ama sözler boğazıma düğümleniyor, gözlerimden yaşlar süzülüyor, sadece “annem” diyebiliyorum. Seni çok özledim anneciğim.
Beni bu kör karanlıktan bir tek sen kurtarabilirsin benim canım annem. Gel ve beni sensizliğe mahkûm etme artık daha fazla bir tanem.
Sensiz bir daha güneş battı annem. Sensizlik çok zor annem.
Dokunmayın bana hayat bir kenarda aksın gitsin, dokunmayın annesizliğe yüreğimde kanayan yarama dokunmayın.
Bu gece rüyalarıma gel ve bana sımsıkı sarıl seni çok özledim annem.
Anneciğim her şeye alıştım; dertlere, acılara, hayatın zorluklarına ama bir sensizliğe hiç alışmadım seni çok özledim anneciğim.
Annesizlikle kanayan bir yüreğe başka hiçbir acı etki etmez.
Anneyi sevmek cenneti sevmektir. Çünkü anne cennete açılan kapıdır. Cennetimin kapısı, seni çok özledim.
Rabbim bizlere de senin bizlere baktığın gibi sana bakmayı nasip etsin. Sensiz bu hayatı yaşamayı bizlere göstermesin, seni başımızdan eksik etmesin.
Annem senden ayrılmak gitmek gelmedi içimden ama gittim, gitmek zorundaydım. Seni mutlu etmek için, sana layık bir evlat olabilmek için gittim. Ama sensizliğe hiç alışmadım annem.
Annesiz kalmak nefessiz kalmakmış. Annesiz olmak gülmeden yaşamakmış.
Bayramlar gelip geçiyor sensiz, senin içinde olmadığın bir bayram nasıl bir bayram olur ki?
Canım annem bizler için mutluluğundan oldun, bu dünyada çekmediğin cefa kalmadı. Rabbim seni cennetiyle müjdelesin, seni başımızdan eksik etmesin.
Seni çok özledim annem. Kabrin nur dolsun mekânın cennet olsun. Melek annem.
Sen hiç anne diye avazın çıktığı kadar sessizce bağırdın mı?
Siz hiç annenizi özleyip de içinizde isyanların çıktığı, fırtınaların koptuğu ama sözlerin boğazınıza düğümlendiği oldu mu?
Bu koca ve acımasız dünyada bir tek sen gerçeksin annem. Beni sana gönderen Allah’ıma binlerce kez teşekkürler.
Beni benden çok seven tek insan sensin canım annem. Bu gurbet ellerinde seni çok özledim canım annem.
Yalanlarla dolu bu koca dünyada beni yalansız, karşılıksız sevdiğin için teşekkürler anneciğim. Bu hayatta senden başka ne varsa hepsi yalan benim için.
Senin o güzel yemeklerini özledim. Ye ye can boğazdan gelir demeni özledim, gülen gözlerini, canım yavrum sözlerini özledim. Ben seni çok özledim be güzel annem.
Ey hayat! Eğer annem yanımda olsaydı bana böyle acımasız davranamazdın.
Seni gülerken gördüğümde duyduğum huzur ve mutluluğu bugüne kadar hiçbir şeyde bulamadım canım annem.
Anne özlemi özlemlerin en ağırıymış, anne özlemi ile yaşamak çok zormuş. Seni çok özledim canım annem.
Hadi diyelim gündüzleri okuldu, dersti, işti güçtü zaman geçip gidiyor. Ya acıması olmayan sensiz geceler ne olacak. Sensizlik çökünce odama gelip beni kim teselli edecek. Özledim seni annem.
Bir insanı, kendisinden bile daha çok seven sadece tek bir insan olabilir bu dünyada ve o da ancak annesi olabilir.
İnsan kaç yaşında olursa olsun anneden uzak kalmanın acısını her zaman hissediyor yüreğinde. Eğer telefonda onun sesini duymakta olmasaydı bu hayat hiç çekilmezdi. İyi varsın canım annem.
Anne özlemi en zor özlemlerden biriymiş, anne özlemini çekmeyenler asla bilemez.
Anne özlemi insanın içinde her zaman yanan, hiç sönmek bilmeyen bir kor ateşmiş.
Annenize iyi bakın çünkü o acı tahmin ettiğinizden çok büyük.
Sen cennetin en güzel çiçeği gibisin annem, gülünce gözlerinden başka bir dünya görünür sanki ve hiç görmediğim cennetin kokusu gelir içerden.
Eğer yanımda olsaydın kimse kıramazdı kalbimi, kimse üzemezdi küçük yavrunu ama şimdi o kadar uzaklardasın ki ne sesim yetiyor sana kendimi duyurmaya ne de ellerim uzanıyor ellerini tutmaya.
Öyle tütüyorsun ki gözümde hamdolsun hasret çekiyorum. Cahit Zarifoğlu
Öpsen acıyan yerlerimden. Sonra kokumu içine çekip, incitmeden. Hani diyorum annem, biter mi bu özlem?
Senden daha iyi dost yokmuş meğer bana annem, senden daha iyi derdime derman olacak kimsecikler yokmuş bu dünyada. Yanımda olsaydın da dinleseydin, çare bulsaydın derdime annem.
Dokunmayın annesizliğime, kanayan yüreğime dokunmayın.
Bir başka diyarda tek başıma, nefessiz gibiyim annem, ara sıra açtığım telefon, yazdığın mektupla can buluyorum.
En büyük mutluluğum hep sen olmuştun canım annem ama şimdi yoksun ve en büyük hüznüm sen oldun benim bir tanecik annem.
Güneşin her doğuşunda, ben biraz daha batıyorum. Bu hayatı anlamsız, sensiz yaşıyorum, sensizliğe alışamadan, anlamsızca yaşıyorum.
Anne diye seslenmeyi o kadar çok özledim ki.
Dünyanın en güzel yerini verseler bana sensiz cehennem gelir, eğer sen varsan içinde dünyanın en kötü yeri bile cennettir bana.
Ben senden sonra her gün yorgunum, durgunum ve seni özlediğim her an kırgınım annem.
Sen aramızdan gittin ama benim sana olan sevgim hiç azalmadı canım annem.
İnsan her şeye zamanla alışıyor ama annesizliğe alışmak asla mümkün olmuyor.
Geceler uyumak için vardır insanlar için ama benim geceler seni düşünmek, seninle yaptığımız güzel şeyleri hatırlamak için var anneciğim. Seni çok özledim.
Eğer bir gün nefes almaktan vazgeçersem canım annem işte o zaman seni unuturum. Aldığım her nefeste sen varsın, yaşadığım her günüm senle geçiyor, her mutlu anım bana seni hatırlatıyor. Seni çok özledim güzel annem.
Ey hayat eğer annem yanımda olsaydı bana böyle acımasız davranamazdın, onun merhametinden korkardın.