Acı Sözler 2024
Yürek söz vermişse dönülmez. Yâre gönül vermişse inkar edilmez. Bizde yürek zedelenir ama sevgiliye ihanet edilmez.
O gitti bir daha dönmez artık. Bilmez acı çektiğimi, bilmez onsuz hayallerde yaşadığımı, bilmez yüzümdeki gülücüklerin sahte olduğunu.
Erkeklerin kalbi pazar gibidir giren çıkan belli olmaz. Kızların kalbi mezar gibidir giren bir daha çıkmaz.
Gözlerinde hayat bulur gözlerim hep seninle olmak ister kalbim.
Bana yaşattıklarının hepsini inşallah sen de bir gün yaşar ve beni o zaman anlarsın.
Sev ama mevsimlik olmasın! Yazın açıp, kışın solmasın.
Yüreğimde aradığını bulamayan Allah’ından bulsun.
Öpüşmenin aşk sanıldığı bu devirde yalnızlığımla gurur duyuyorum.
Beni hep yanlış anladın zaten sen. ‘Geleceğim’ ol demiştim, ‘gel ecelim’ ol değil.
Nokta koyduysan bir kere, çevirmeyeceksin onu virgüle. Ne soru kalmalı ne de tek bir soru işareti geriye.
Kendi kendime konuştuğum kadar, kimseyle konuşmuyorum. Sebep delilik değil, sadece bilirim ki insanı sadece en iyi kendi dinler.
Sırtından vurana kızma, ona güvenip arkanı dönen sensin. Arkandan konuşana da darılma, onu insan yerine koyan yine sensin.
Bazı aşklar; Zile basıp kaçan çocuklar gibidir. Kişiler farklı ama sonuçlar hep aynıdır.
İnsanın yaşı kaç olursa olsun, ağlarken hep kimsesiz bir çocuktur.
Bakma bu kadar hüzünlü şeyler yazdığıma ben hep gülerim ve gülerken kimse yalan olduğunu anlamaz.
Dünya unutursa dönmeyi, rüzgar unutursa esmeyi, aşıklar unutursa sevmeyi, belki o zaman unuturum seni.
Bazen olmaz; hayat istediğini sunmaz, sunsa da uymaz. Ya zaman yanlıştır; ya mekan. Belki de insan.
Hadi gel bir oyun oynayalım; sen benim hayallerimle, ben senin hayatınla! Olur mu?
Eyvallah ne güzel bir sözdür arkadaş! Bazen kabulleniş, bazen boş veriş, bazen de yol veriş, ama her ne olursa olsun hep bir, rahata eriş.
Tek bir fotoğrafımız bile yokken bizim, başkalarının seninle yüzlerce anısının olması dokunuyor elbet. Pardon “biz” mi demiştim? Unut gitsin.
Seninle kurduğum hayalleri başkasıyla yaşayacak kadar güçlü değilim.
Kimseye dur diyemem, huyum böyle giden için üzülemem! O, bensizliği seçiyorsa, bende onsuzluktan bir şey kaybetmem.
Ey Hayat! Daha fazla yorma beni. Ben fazlasıyla ödedim senin uğruna kaybettiklerimin bedelini.
Sevmek mi? Hiç duymadım ki. Gülmek mi? Çoktan unuttum. Yaşamak mı? Oda ne. Aşk mı? Büyük bir yalan. Yalnızlık mı? İşte o benim dünyam!
Ona sarılıp, kulağına dakikalarca ‘beni hiç bırakma’ diye fısıldamak istiyorum.
Birisini unutmak zorundaysanız, bunu sindire, sindire yapın. Çünkü aklın zamansız öldürdükleri, yürekte amansız dirilir.
Sanmayın ki mutluyum. Attığım her adımda eceli bekliyorum, konuştuğum her kelimede ölümü sayıklıyorum.
Kimseyi gözyaşlarınızı yorganın altında pijamanızın koluyla silecek kadar sevmeyin.
Yüreğimde aradığını bulamayan Allah’ından bulsun.
Şu dünyada iki tane kör gördüm biri biri seni sevipte görmeyen sen biride senden başkasını görmeyen ben.
Ecelle sözlü kaderle nişanlıyız! Tesadüfen doğduk ama yaşamak zorundayız!
Gerçekten seven insan hiçbir şeyi mazeret etmemeli. Seviyorsa söyleyebilmeli, söyleyemiyorsa sevmiyordur bitti.
Sevenler değer bilseydi eğer bu dünya cennet olurdu güzelim.
Sadece mutlu olmayı isteseydik olurduk ama biz hep diğerlerinden daha fazla mutlu olmayı istedik ve hep diğerlerinin daha mutlu olduğunu zannettik.
Gelmeyeceğim! Dediği halde neden mi bekliyorum, zamanında “Gitmeyeceğim.” deyip gitmişti çünkü.
Doğru insanı arayıp durmuş herkes aşık olmak için. Kimse uğraşmamış doğru insan olmak için.
Hep şerefe diyip kaldırırdın kadehi, ben ise hep mutluluğa kaldırırdım. Senin şerefe ihtiyacın vardı, benim ise mutluluğa.
